‘Zichtbaar stof laat stof opwaaien’

Elke zondagavond gaan we gebakken eieren eten bij Harry, de vader van mijn vrouw Rianne.Dit doen we al meer dan 30 jaar. Harry, die 87 jaar is, en wij genieten hier zichtbaar van. Toch is ons ritueel niet zonder gevaar. Uit onderzoek vorig jaar van TNO bleek dat de blootstelling aan fijnstof tijdens en na het koken binnenshuis veel groter is dan de gemiddelde niveaus buiten. Bij het bakken en braden worden namelijk veel fijnstofdeeltjes (< 2,5 micrometer) de lucht in geslingerd. Vooral bakken geeft veel fijnstofIn een experiment gaf TNO een aantal mensen een week lang een rugzak vol meetapparatuur mee. Ongeveer 90% van de blootstelling aan fijnstof liepen ze binnen op. Toen daar verder op ingezoomd werd, kwam naar voren dat de blootstelling vooral plaatsvond tijdens en na het koken. Vooral het bakken geeft veel fijnstof. Een onderzoek van Milieudefensie toonde onlangs aan dat langs de snelwegen en in de stad de grootste concentratie fijnstof hangt.Uitstoot vanuit pluimveehouderij steeds ter discussieToch staat met name de uitstoot van fijnstof vanuit de pluimveehouderij telkens ter discussie. Hoe komt dit toch? Kijkend naar wat de kippen aan fijnstof uitstoten, gebeurt dit vooral plaatselijk en is het fijnstof grover. Zo grof zelfs dat deze soms zichtbaar wordt op onze erven. Dit zichtbare stof is geen fijnstof, maar wordt hiermee wel geassocieerd. We worden onder andere afgerekend op wat men ziet. Dit stof moeten we ook aanpakken. Het werkelijke fijnstof dat wij uitstoten, is >10 micrometer en een klein deel is tussen de 2,5 en 10 micrometer. Het is met het blote oog niet te zien. Probeer niet de onderzoeken onderuit te halen, maar veer meeNu het causaal verband (nog) niet is aangetoond, geven sommige pluimveehouders te kennen dat we beter niks kunnen doen. Ik betwijfel dit. Eind vorig jaar legde ik de VGO-onderzoeken neer bij een bevriende biochemicus. Zijn conclusie was toen al helder: niet significant en het causaal verband is niet aangetoond. Weerstand maakt weerstand“Mag ik je een wijze raad geven?”, zei hij. “Probeer niet de onderzoeken onderuit te halen, maar veer mee”. “Omdat?”, vroeg ik. “Omdat je met weerstand nog meer weerstand zult ondervinden. Een onderzoeker wil blijven onderzoeken, zolang er financiering is. Nieuwe onderzoeken zullen plaatsvinden die de sector in een kwaad daglicht zullen stellen. En als men dan een verband vindt en je hebt als sector niets gedaan, is het te laat.”