‘Wij boeren zijn geen aapjes die een kunstje doen’

Beste consument, wij zijn trotse ondernemers, geen aapjes die kunstjes doen en daarvoor beloond willen worden.Vorige keer schreef ik dat er nogal wat ‘belangrijke’ landgenoten zijn die een visie hebben op het produceren van voedsel. Vaak moet het vooral kleinschaliger en daardoor duurzamer. Waarom er dan nu weer over beginnen? Een paar weken geleden las ik een paginagroot interview met Klaas van Egmond, hoogleraar Geowetenschappen. Hij opende met mijn eerste zin. Wat volgde, was een warrig verhaal met nogal wat open einden.Markt van vraag en aanbod uitbannen bij voedsel?Allereerst wil Klaas bij de voedselproductie de markt van vraag en aanbod uitbannen, terug naar een geleide economie, een economie waar politiek EU al decennia lang probeert vanaf te komen. Verder wil hij de export van voedsel zeer beperken, dus alleen produceren voor de regio (Noordwest-Europa). Terug naar kleine bedrijven, want die produceren duurzaam.Hoezo, grote bedrijven niet duurzaam?Na het lezen van dit naïeve stuk kwam er een paar vragen. Allereerst de grove belediging dat grote bedrijven niet duurzaam kunnen of willen produceren, belachelijk! Precisielandbouw geeft heel veel mogelijkheden, vooral voor duurzaamheid. Het zijn grote investeringen en daarom lopen grote bedrijven vaak voorop.Het produceren van voedsel alleen voor Noordwest-Europa? Een van de vruchtbaarste gebieden van de wereld en dat dan niet benutten voor andere droge, te warme gebieden? Voor meer duurzaamheid zijn het grote investeringen en daarom lopen grote bedrijven vaak voorop.Moeten supers Nederlandse telers 30% meer betalen?Het afschaffen van vraag en aanbod? Hoe gaan we dat doen? Tegen de supers zeggen dat ze Nederlandse telers 30% meer moeten betalen? Een oplossing uit de hoek van Klaas en al die anderen komt er niet, maar je kunt er wel naar raden wat ze voor ogen hebben! Allerlei diensten die wij voor hen moeten doen, waar ze ons dan – als het hen belieft – voor gaan betalen. Ik zie het voor mij, heel veel politieke stromingen met allemaal hun eigen ideeën. Sterker nog: dan krijgen we een paar miljoen burgers die zich er allemaal mee gaan bemoeien, want we leven toch ook op hun portemonnee, is dan het credo. Weten niet dat een aardappel in de grond groeit, maar willen toch meepraten.‘Ze weten niet dat een aardappel in de grond groeit, maar willen toch meepraten.’De boer als aapje dat een kunstje doetEn wij? Wij voelen ons dan net een aapje dat, als hij een kunstje doet, beloond wordt! Een collega schreef laatst: “Houd niet steeds de boeren een worst voor als zijn het karrenhonden.”Nee beste consument, wij zijn ondernemers, trots op ons bedrijf. We zijn iedere dag bezig om ons te verbeteren, zowel individueel als binnen de sector. Natuurlijk worden we steeds duurzamer, al is ‘duurzaam’ inmiddels wel een modewoord waar iedereen een eigen invulling aan kan geven. Dat maakt de waarde van dat woord wel steeds minder. Ik schrijf het wel meer en laat dat tot de consument doordringen: wij zorgen voor veilig en betaalbaar voedsel en staan altijd open voor goede ideeën. Met naïeve, opdringerige uitspraken of interviews hebben we niets en kunnen we ook niets. Soms is een beetje ‘boerenverstand’ zo gek nog niet!‘Met naïeve, opdringerige uitspraken of interviews hebben wij boeren niets en kúnnen we ook niets.’