‘Wennen aan het nieuwe dierbeeld’

De veehouderij heeft het zwaar te verduren. De sector zelf industrialiseert steeds verder.Ondanks alle goede bedoelingen van boeren ontwikkelt de houderij zich in de richting van massaliteit en anonimisering van het dier. Wat betreft kippen en varkens was men daar al aardig aan gewend. Met koeien is het nog altijd wennen, laat staan met geiten. Tot nog maar heel kort geleden was het ondenkbaar dat die dieren bij duizenden tegelijk in stallen zouden rondlopen. Post-christelijke samenlevingDe burgerij maakt intussen een totaal andere ontwikkeling door. Onze samenleving wordt post-christelijk genoemd, en zelfs al post-humanistisch. De mens is daarmee zijn unieke plek als rentmeester, als superboer van de schepping kwijt. Dieren worden meer en meer als medewezens beschouwd, niet gelijkaardig maar wel min of meer gelijkwaardig. Er is alleen gradueel – geen principieel – verschil, zeggen invloedrijke mensen als primatoloog Frans de Waal onlangs in het tv-programma Zomergasten. Of, in de woorden van onze ‘eigen’ Wageningse landbouwfilosoof Bart Gremmen: ”Wij zijn gewoon dieren”. ‘Mensen proberen te bekeren heeft geen zin’Voor de veehouderij zit er niks anders op dan te wennen aan dit nieuwe dierbeeld. Mensen proberen te bekeren heeft geen zin. Beide werelden moeten met elkaar in gesprek. Daarom is het wel heel spijtig dat bepaalde ‘opinieleiders’ het nodig vinden dit debat te vergiftigen met verwijzingen naar de oorlog. Daar schiet niemand iets mee op.