‘We zijn weggezet als domme boeren’

Conservatisme, een passieve houding en een ieder-voor-zich-mentaliteit rond dossiers als fosfaat en stalbranden nekken het imago van de boer, vindt columnist Arie Noordam. ‘Word als sector actiever, stap uit die oerconservatieve defensieve houding, regel de zaken zoveel mogelijk als sector en wees open naar onze klanten.’Wat is er toch aan de hand met onze agrarische sector. Is er geen beleid en is er geen visie? Toen – alweer enkele jaren geleden – bekend werd dat het melkquotum zou verdwijnen, begon er een aantal asocialen te melken als gekken, soms wel 100% meer. Niemand greep in, FrieslandCampina niet en vanuit de sector al helemaal niet. Ja, de overheid waarschuwde meerdere keren. De chaos die er vandaag de dag nog is op gebied van fosfaat, is nog steeds een gevolg van die periode. Wie krijgt de schuld? De overheid had in moeten grijpen! Ja, ja!‘Een flink aantal veestallen brandde af, een drama voor de dieren én de boeren die het treft. Maar als dat een paar keer is voorgekomen [...], grijp je toch in als sector? Niets, nul. Een schande’Een flink aantal veestallen brandde af, een drama voor de dieren en ook voor de boeren die het treft. Maar als dat een paar keer is voorgekomen, iedere keer is er één te veel, grijp je toch in als sector, ontwikkel je beleid, kom je tot verplichte investeringen om die branden zoveel mogelijk te voorkomen. Niets, nul, en als dan de overheid ook stilzit, gebeurt er niets. Het is een schande. Het plaatst de sector in een kwaad daglicht en zet ons weg als een stelletje ongeïnteresseerde, domme boeren. ‘Grootschalige mestfraude: misschien zijn wij akkerbouwers ook wel geflest’Dat beeld is er niet beter op geworden met de . Wijdvertakt, algemeen bekend in Brabant, en toch maar doorgaan. Wie weet zijn wij als akkerbouwers ook wel geflest. Soms werden vrachten mest aangevoerd met ineens heel veel fosfaat. Was dat wel zuivere koffie? Welke valkuil ligt voor de akkerbouw en de vollegrondsgroente op de loer? De supermarkten gaan steeds hogere eisen stellen aan de telers op het gebied van middelen- en mestgebruik. Op zich prima om de lat hoog te leggen, en als dat in goed overleg gaat, is het een uitdaging. Echter, het gevaar ligt op de loer dat eisen gesteld worden waar wij nog niet aan kunnen voldoen, met de nadruk op ‘nog’. Laten we dat dan ook zeggen en naar buiten brengen dat we wat meer tijd nodig hebben. Vooral niet ‘creatief’ gaan boekhoudenLaten we vooral niet creatief gaan boekhouden om er zogenaamd wél aan te voldoen. Wij ontwikkelen samen met veredelaars en de middelenindustrie ook een steeds ‘schonere’ teelt. Maar veredelen en ontwikkelen kost tijd. Wij leunen echt niet achterover, maar er zijn grenzen. Bij ons in de werkplaats hing ooit de tekst: ‘Al het onmogelijke doen wij direct, op wonderen moet u even wachten!’ De moraal van bovenstaande:Word als sector veel actiever; stap uit die oerconservatieve defensieve houding; regel de zaken zo veel mogelijk als sector zelf in plaats van afwachten op wat de overheid doet, en wees open naar klanten. Nog even een aardigheidje: onze tweede levering suikerbieten (26 hectare) gaf meer dan 20 ton suiker per hectare. Voor ons bij Novifarm is dat een mijlpaal.‘Bedankt voor het lezen. Het ga u goed!’Dit is mijn laatste bijdrage als columnist. Ik heb de stukjes met heel veel plezier geschreven en op mijn manier geprobeerd een kleine bijdrage te leveren aan een vooruitstrevende sector. Bedankt voor het lezen. Het ga u goed!