‘Vóór de beving vlogen de koeien door de stal’

Foto: Jan Willem van Vliet
De boerderij die Margreet Wiersema met haar man runt, ligt in Stedum. Dat is vlakbij bij Zeerijp, het epicentrum van de zware aardbeving gisteren, 8 januari.Een dag eerder had haar dochter uit het keukenraam naar de stal gekeken en gezegd: hé mam, de koeien doen weer zo raar. “Dat doen koeien hier soms, dan vliegen ze als idioten door de stal. Ik hoor het ook van andere boeren. Voelen dieren soms iets aankomen? Geen idee, maar het was wel toevallig.”Een dag later zat Wiersema met met cliënten in de schuur van haar zorgbuurderij toen er ’s middags ineens een knal was. En een schok. En toen nog één. “We stonden doodstil en keken elkaar aan, zo van: voelde jij dat ook? Hoorde jij dat ook? Ik keek nog of er geen vrachtwagen tegen het huis was gereden, maar nee. Toen ging alles op tilt. Je gaat mensen bellen, mensen bellen jou, je checkt social media. Het was vrij snel duidelijk dat er een behoorlijke aardbeving was geweest.”‘We stonden doodstil en keken elkaar aan, zo van: voelde jij dat ook?’In de 200 jaar oude monumentale boerderij waarin ze woont met haar man en drie dochters, zaten al scheuren. “Het is een oud pand, natuurlijk zitten daar scheuren in. Maar je merkt heel goed dat het de laatste jaren hard achteruit gaat. We zijn niet bang dat de boel instort, maar we moeten nu wel verplicht van alles laten versterken en daarvoor moeten we binnenkort tijdelijk ons huis uit. Dat is allemaal heel heftig. Die aardbevingen zijn deel van ons leven geworden. Ik zei net nog tegen mijn man: wat gebeurt er toch allemaal onder ons in de bodem? Houdt dit ooit nog op? Ik denk van niet, want stel dat ze vandaag helemaal zouden stoppen met de gasboringen, dan nog blijft de bodem in beweging. Het kwaad is al geschied, hier komen we nooit meer vanaf.”‘We moeten nu verplicht van alles laten versterken, daarvoor moeten we binnenkort tijdelijk ons huis uit’Ze omschrijft zichzelf als een nuchtere Groninger, ze wil niet dat de bevingen haar leven gaan beheersen. Maar boos is ze wel. Op de schadeafhandeling die ‘een groot drama is’ en op het feit dat er ‘verschrikkelijk veel geld wordt verdiend met dat gas, maar de bewoners in het gebied zien er niets van terug.’ ”En dan al die rapporten en protocollen, hou toch op. Het kost allemaal verschrikkelijk veel geld en het levert ons niks op. Het gebied moet juist een impuls krijgen zodat we hier veilig kunnen wonen en werken. We willen gewoon verder hier, maar hoe? Ik zou het eerlijk gezegd niet weten.” In het gebied in Noordoost-Groningen wonen circa 150.000 mensen. Tegen de gaswinning is veel verzet. Groningers voelen zich onveilig door de bevingen.
Lees meer over aardbevingen.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses









