‘Volgen de Nederlandse boeren de Franse?’

‘Tegenwoordig is een boer een tragische figuur. Veel boeren hebben zich in de schulden gestoken om hun bedrijf te vergroten. Ze moeten concurreren tegen de industriële landbouw uit andere landen, waar de bedrijven nog veel groter zijn.’‘Je ziet boeren in hun eentje werken op het land, met gigantische machines met airco in de cabine. Eenzame strijders tegen de dalende prijzen op de wereldmarkt.’Ziedaar twee citaten over de boer. Echter in Frankrijk, in het kader van de verkiezingen daar. Het trof mij omdat het ook van toepassing kan zijn op de Nederlandse boer. Overigens stond in hetzelfde artikel (deVolkskrant) ook dat Nederland hoort bij de landen met grote (veehouderij)bedrijven.Interessant was eveneens de constatering dat de verhouding stad en platteland een forse kloof laat zien. Steden als Parijs, Lyon, Toulouse of Bordeaux zijn aangesloten op de wereldeconomie en blaken van zelfvertrouwen. Restaurants zitten vol, de mensen zijn elegant en goed gekleed. Grote gebouwen onderstrepen het prestige van de stad.Stel daar tegenover het platteland. Krimpende bevolking en uitstervende dorpen. Scholen en winkels zijn verdwenen. In de dorpsstraat schuifelen wat oude mensen, in kleding van tig jaren terug. Fleece vesten in plaats van merkkleding. Nogal wat huizen zijn in verval en dichtgetimmerd.‘Het Franse platteland: krimpende bevolking en uitstervende dorpen. Scholen en winkels zijn verdwenen’In het stemgedrag zie je dit terug. De conservatieven, zoals Marine le Pen, haalden de meeste stemmen op het platteland. Progressieven, zoals Emmanuel Macron, kregen de meeste stemmen in de stedelijke gebieden. Ook hier gaat een vergelijking op met Nederland. Het CDA en de overige christelijke partijen zijn op het krimpende platteland veel sterker vertegenwoordigd dan in de stad. De linkse partijen voeren daar de boventoon, alhoewel na de laatste verkiezingen het de linkse stemmers overal slecht verging.Eén ding is bij dit alles duidelijk, zowel in Frankrijk als Nederland: de steden geven de toon aan en het platteland volgt. De steden bepalen ook het bestedingspatroon van de consument. De Randstad is het centrum van bewegingen als Wakker Dier, Partij voor de Dieren en de Dierenbescherming. Zij maken zo veel lawaai dat hun mening een feit wordt. En daarmee hebben we als boer te maken.‘Zowel in Frankrijk als in Nederland geldt; de steden geven de toon aan en het platteland volgt’“Eigen schuld”, zegt een Fransman over het verdwijnen van de boerenstand uit zijn dorp. “De mentaliteit van de boer is koppig en conservatief. Wie niet verandert, verdwijnt vanzelf. In ons dorp waren vroeger wel dertig boeren, nu zijn het er nog drie. Alle drie eenzaam en ontevreden. Ze stemden op Le Pen.”Ietwat bedroefd moet ik vaststellen dat het in ons land dezelfde kant uitgaat. Kijk maar naar het aantal Kamerleden afkomstig van het platteland en de stad. Het is nieuws als er een boer in de Tweede Kamer komt.
Frankrijk is een voorbeeld van hoe het niet moet, maar hoe het wel zal gaan.