Voetbalvelden

Overheidssteun voor komkommerjongens was deze keer goed uit te leggen.Het waren hectische weken voor tuinders en taugételers. Vanwege Ehec (die letters zitten ook in het woord ‘hectische’) stortte vrijwel de hele groentemarkt in. Alleen kookgroenten bleven enigszins buiten schot.

Bleker was in staat voor Europese compensatie te zorgen, en staat er nu ook bij groentetelers goed op. Het blijft een beetje raar dat een kabinet dat elke Brusselse euro weggegooid geld vindt, zo snel is met het vragen van compensatie. Maar goed, ik vind het ook een beetje een raar kabinet.

Ik werk in een omgeving die aangeduid kan worden als een linkse hobby. Er werken vooral stadse intellectuelen, overigens van allerlei politieke snit. Omdat ik iets van landbouw weet, moet ik geregeld uitleggen dat de laatste boterberg al een kwart eeuw geleden is weggesmolten. Ook weet men nog steeds niet dat de graanprijs in de EU al sinds de jaren negentig gelijk is aan die van de wereldmarkt. Natuurlijk moet ik ook altijd weer uitleggen waarom de landbouw overheidssteun krijgt. Met de opmerking dat het veel minder is dan vroeger kom ik meestal niet weg.

Deze keer moest ik natuurlijk verdedigen dat de komkommerjongens een compensatie van Brussel kregen. Zowel liberalen als socialisten in mijn omgeving vonden het maar niks. Ik begon mijn verdediging met de vaststelling dat deze marktcrisis door de overheid was veroorzaakt. Die had ontraden allerlei rauwe groente te eten, het koperspubliek had direct dat advies opgevolgd, trouw en volgzaam als het is. Vanwege de ernstige gevolgen van Ehec was het advies van de overheid weliswaar terecht, maar om daar arme, kleine telers voor te laten opdraaien, dat kon toch niet. Mijn argumenten werden meteen geloofd. Ik vertelde er zelfs bij dat een modern komkommerbedrijf minstens 3 hectare kas heeft. Ook daar wond men zich niet over op. Stedelingen rekenen namelijk in voetbalvelden, niet in hectares. Mijn werkomgeving is invloedrijk volk: de landbouwsteun is nu weer een poosje veiliggesteld.