Verwerkingsvergunning

Eind 2013 zal er onvoldoende mestverwerking zijn. De dierrechten zijn dichterbij dan we denken.Staatssecretaris Sharon Dijksma heeft de veehouderijsector gewaarschuwd dat het nu rap moet gaan met de mestverwerking. Als er eind 2013 onvoldoende verwerkingscapaciteit is, gaat er een stelsel van dierrechten komen. Ik heb daar al eerder over geschreven. De sector laat inmiddels blijken de uitdaging aan te gaan. Er zijn allerlei initiatieven, en alles bij elkaar lijken ze voldoende om Dijksma van dierrechten af te houden. Wageningen UR heeft zelfs een website met een overzicht van alle beschikbare technieken: www.mestverwerken.wur.nl. Eén van de genoemde technieken is co-vergisting. Of daar veel animo voor is, is de vraag. Ik zat laatst samen met een boer in een bubbelbad. Ja, columnisten en boeren komen overal. Hij had een aantal jaren geleden zo’n vergister neergezet en hij vertelde dat het ding hem dagelijks hoofdpijn bezorgt. Niet van de stank of de ammoniak, maar van het geld dat hij er achteraan moet dragen.
Op één punt zijn alle technieken gelijk: er zijn vergunningen voor nodig. En voor die vergunningen is de gemeente aan zet. Voor kleinschalige mestverwerking schijnen gemeenten nog wel eens een vergunning af te geven, voor grootschalige niet. Voor voldoende capaciteit moeten er echter grote installaties komen. Dat gemeenten moeilijk doen is niet zo raar. Het gaat om installaties die je niet even wegmoffelt achter wat ‘schaamgroen’, en als dat wel lukt, dan ruik je ze nog steeds. Omdat op het platteland veel burgers wonen, liggen de problemen dan om de hoek. Aanzicht, geur, gezondheid, transport, wegonderhoud, het moet allemaal netjes afgewogen worden. Dat kost veel tijd, zelfs in boervriendelijke gemeenten. Als de gevolgen van de installatie niet netjes in kaart zijn gebracht, kan de burger steun verwachten van de rechter. U kunt daarvan vinden wat u wilt, maar zo zit onze rechtsstaat in elkaar. En een rechtsstaat heeft zoveel voordelen dat ik die niet wil inruilen voor een dictatuur. Een aanwijzing vanuit Den Haag is niet te verwachten. Dus komt die verwerkingscapaciteit er niet, althans niet voor het einde van 2013.
Vervolgens zal Dijksma toch wat moeten. Ze kan natuurlijk zeggen dat veehouders er niets aan kunnen doen. Eén van mijn leermeesters vatte dat altijd samen in de volgende Latijnse spreuk: ‘Ook als de krachten ontbreken, dient niettemin de goede wil geprezen te worden.’ Ik vrees dat Dijksma de goede wil inderdaad zal prijzen, maar tegelijkertijd weet ze dat ze iets moet doen. En als ze zelf geen stappen wil nemen, dan zal het vijfde actieprogramma van de nitraatrichtlijn van de Europese Unie haar er zeker toe dwingen. Dierrechten liggen om de hoek.