Verhoogd risico op vogelgriep in waterrijk gebied

Pluimveebedrijven die in een waterrijk gebied gevestigd zijn – binnen een afstand van 500 meter van sloten en waterwegen – hebben een verhoogd risico op besmetting met een laagpathogeen vogelgriepvirus (LPAI). Dat blijkt uit onderzoek uitgevoerd door Wageningen Bioveterinary Research (WBVR) in samenwerking met SOVON Vogelonderzoek, de Erasmus Universiteit en de Gezondheidsdienst voor Dieren. Besmetting met LPAIKalkoen- en leghennenbedrijven met uitloop en gevestigd binnen 500 meter van een wildewatervogelgebied hebben een duidelijk verhoogd risico op een besmetting met LPAI. De verklaring hiervoor is dat bedrijven met vrije uitloop meer in contact kunnen komen met uitwerpselen van wilde vogels, wat een natuurlijke bron is van het vogelgriepvirus. Naarmate de afstand tussen het pluimveebedrijf en het watergebied kleiner wordt, neemt het risico toe. Er zijn verschillende opties om met deze omgevingsfactoren om te gaan, vertelt Armin Elbers, epidemioloog bij WBVR. De eerste optie is om maatregelen te nemen tegen virusinfecties door een verhoogde biosecurity, het weren van wilde vogels en door een vestigingsbeleid. Een tweede optie om met de omgevingsfactor om te gaan is het snel detecteren van het LPAI-virus.LPAI-virusEen LPAI-virus van het subtype H5 of H7 kan muteren naar HPAI-virus in pluimvee, en daarom worden infecties met deze LPAI-virussen in pluimvee bestreden.Een LPAI-virus veroorzaakt meestal milde ziekteverschijnselen bij pluimvee (eilegdaling, voeropnamedaling, iets verhoogd sterftecijfer). Een hoogpathogeen aviaire influenza (HPAI) virusinfectie bij pluimvee wordt gekenmerkt door exponentieel toenemende sterfte onder pluimvee.