Veldbonen rendabel voor lokale foodketen
De teelt van veldbonen neemt geleidelijk toe. Om het rendabel te maken voor akkerbouwers is lokale afzet van bonenmeel voor foodtoepassingen nodig. De opbouw van regionale ketens vraagt nog enkele jaren.
In 2020 heeft Zonnespelt een kleinverpakkingslijn opgezet. Daarnaast verwerkt Scherpbier broodmixen met veldbonenmeel handmatig in verpakkingen van vijf kilo. Lees onderaan dit artikel een interview met deze ondernemer. - Foto: Studio Kastermans
De veldbonenteelt in Nederland voor foodtoepassingen kan de komende jaren sterk groeien. Daarvoor zijn nog wel enkele hobbels te nemen. Tot dusver verbouwen akkerbouwers in Nederland mondjesmaat eiwitrijke gewassen, zoals luzerne, veldbonen en voedererwten (zie kader Eiwitrijke gewassen 0,5% landbouwareaal). En dan vooral voor feedtoepassingen ofwel verwerking tot meel in veevoer. “Slechts een paar procent gaat in plantaardige producten voor humane consumptie”, zegt Peter Keijzer, programmacoördinator veredeling & innovatieve teelten van het Louis Bolk Instituut (LBI). Volgens LBI-onderzoek is voor humane consumptie de teelt van veldbonen het meest kansrijk.In bijna alle provincies lopen kleinschalige initiatieven met verwerking van veldbonen voor foodtoepassingen (zie mini-reportage van Zonnevelt). Keijzer is betrokken bij projecten in vijf provincies (Flevoland, Overijssel, Gelderland, Noord-Brabant en Friesland). In Overijssel draait het project ‘Veldbonen keten praktijk innovatie’ en in Flevoland loopt het ketenproject ‘FlevoVeldboon’. LBI werkt aan een nieuwe Green Deal Veldbonen in opdracht van provincie Flevoland. “Het aantal telers en aantal hectares veldbonen is nog klein, vanwege te lage bonen-opbrengsten en tegenvallend rendement bij afzet voor veevoer. Dat stimuleert de teelt niet”, zegt Keijzer.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
Afgelopen jaar hebben we voor het eerst en het laatst een aantal ha winterveldbonen gezaaid. Netjes in de eerste week van november, ze kwamen mooi op maar veel hebben we er niet van kunnen genieten. De populatie fazanten trokken de één na de andere plant uit de grond omdat het veruit de lekkerste plant is in de omgeving in de winter. Pas na januari zijn ze groot genoeg om niet meer ontworteld te worden al kostte het ons wel een ha. Verder was de teeltbegeleiding matig. Het kwam er op neer van zaai ze, strooi een keer kali, spuit tegen de chocoladevlekkenziekte als je het ziet en oogst smorgens voordat je tarwe gaat dorsen. De problemen werden legio, in mei strekte het gewas zich tot 2 m hoogte en ging omver (de stengels waren veel te slap, je kon ze tussen 2 vingers pletten), de bladrandkever , botritis en uiteindelijk de erwtenpeulboorder zorgden voor een deceptie. Kan de teelt beter? absoluut. maar de beraamde 7 ton is echt veel te ver weg, alsof je 15ton tarwe van een ha wil oogsten. In theorie kan het maar 5 ton is realistischer. En 5 ton x €,30 maakt €1500,- dat zegt genoeg.