Vangschadeboete van tafel vanwege ontbreken waarschuwing

De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) moet een boete vanwege vang- en laadschade terugstorten naar de pluimveehouder aan wie deze in 2016 is opgelegd. Dat besloot de rechtbank Rotterdam in maart, blijkt uit een vorige maand gepubliceerde uitspraakDe vleeskuikenhouder maakte bezwaar tegen twee boetes van elk € 1.500 die hij in november 2016 en januari 2017 kreeg, voor een overschrijding van de norm voor vang- en laadschade (van 2% vangletsel). De rechtbank concludeert dat de NVWA bij andere vleeskuikenhouders eerst een waarschuwing oplegt bij eenzelfde eerste overtreding, terwijl de betreffende vleeskuikenhouder direct een boete kreeg. Uit het oogpunt van gelijkheid en rechtszekerheid had ook deze vleeskuikenhouder eerst een waarschuwing moeten krijgen, aldus de rechtbank.Werkwijze niet transparantDe NVWA voerde aan dat in beide situaties bij deze vleeskuikenhouder sprake was van een overschrijding van een grens van 5% van vangletsel, en dat het een interne richtlijn is om dan direct een boete op te leggen. Het percentage vangletsel was bij de twee koppels respectievelijk 6,2% en 5,4%. De rechtbank vond deze werkwijze niet transparant, omdat de norm van 5% alleen bij de NVWA intern bekend is.De tweede boete bleef wel overeind. De rechtbank beschouwt de eerste boete als een waarschuwing, en twijfelt niet aan de vang- en laadschade an sich. De vleeskuikenhouder vond dat de NVWA onzorgvuldig onderzoek heeft gedaan, en dat niet bewezen is dat de schade tijdens het vangen en laden ontstaan is; deze zou ook in de slachterij kunnen zijn ontstaan. Hij stelde ook vraagtekens bij de telmethode.De normen in de Europese voorschriften zijn van toepassing op elk individueel dierSoepelere uitlegDe rechtbank constateert echter dat uit de rapporten van de dierenartsen duidelijk blijkt dat de 2%-norm is overschreden, en twijfelt niet aan het oordeel van de dierenarts dat dit voornamelijk vangletsel moet zijn. Verder stelt de rechter dat de 2%-norm voor een koppel die de NVWA hanteert voor handhaving eerder een soepelere dan een strengere uitleg is van de Europese voorschriften. De normen in de Europese voorschriften zijn van toepassing op elk individueel dier.