‘Van Roundup Ready naar Roundup Resistentie’

Roundup is massaal toegepast in de akkerbouw in Noord Amerika. Helaas trad resistentie op. Nieuwe middelen moeten die omzeilen.Een van de belangrijkste ontwikkelingen voor de landbouw in Noord-Amerika was de introductie in 1996 van Roundup Ready-sojabonen. Want hoe makkelijk is het niet om je mais- of sojagewas één of twee keer met het goedkope onkruidbestrijdingsmiddel te bespuiten en zodoende vrij van onkruid te houden? In 1998 volgde Roundup Ready-mais. Deze gewassen waren door genetische modificatie resistent gemaakt voor glyfosaat, de werkzame stof in onder andere Roundup. Die stof is normaal gesproken dodelijk voor de meeste planten.De technologie was niet gratis. Voor elke zak zaaizaad moest een extra bedrag betaald worden, de zogenoemde technology user fee. Deze meerprijs woog echter ruimschoots op tegen de veel lagere kosten voor de onkruidbestrijding, in vergelijking met bestaande middelen. Ook is het verboden om een deel van de opbrengst te hergebruiken als zaaizaad voor het volgende jaar. Dit geldt overigens alleen voor sojabonen.Door Dicamba-drift aangetaste niet-resistente sojabonen. Dergelijke aantastingen hebben opbrengstdervingen laten ziet tot 30%. - Foto's: Jan ZonderlandResistentie tegen glyfosaatZoals met praktisch alle chemische gewasbeschermingsmiddelen gebeurt, treedt er na zekere tijd van gebruik resistentie op tegen het middel. De belangrijkste oorzaak daarvan is het langdurig eenzijdig gebruik van een bepaalde werkzame stof, in dit geval glyfosaat. Jaar in jaar uit worden miljoenen hectares gewassen onkruidvrij gehouden door alleen maar het gebruik van glyfosaathoudende middelen. Al in 1998 werd in Californië een raaigras gevonden dat resistentie tegen glyfosaat had ontwikkeld. Sindsdien zijn er een stuk of zes onkruiden bijgekomen die zich niet meer door een bespuiting met Roundup of soortgelijke middelen laten bestrijden.Hier in Ontario zijn de grootste problemen met Canadese fijnstraal, hier bekend als marestail of Canada Fleabanel, met driedelige ambrosia of Giant Ragweed en met tweehuizige amaranth of Pigweed. Deze onkruiden zijn ook nog eens resistent voor verschillende conventionele herbiciden. Dat maakt het probleem nog veel groter, omdat je niet simpelweg kunt teruggrijpen naar de oudere middelen. Intussen zijn er al miljoenen hectares landbouwgrond in de VS geïnfecteerd met onkruiden die resistent zijn tegen glyfosaat en een reeks van andere middelen met hetzelfde werkingsspectrum.Dicamba en 2-4 D als oplossingMaar Monsanto zou Monsanto niet zijn als het bedrijf niet met een oplossing zou komen. Het introduceert nu sojabonenrassen die naast de resistentie tegen glyfosaat ook resistent zijn tegen het oude middel Dicamba. Mais is daar sowieso al ongevoelig voor. Het zou de redding zijn voor vele boeren in het Midwesten van de VS, die op veel percelen praktisch niks meer kunnen verbouwen vanwege de gigantische onkruiddruk. De technologie, Extendimax genaamd, werd en passant ook verkocht aan de meeste andere zaaizaadbedrijven zodat die ook vol hebben ingezet op het kweken van sojarassen met Dicamba-resistentie.Alleen Dow Seeds, onderdeel van Dow Agrosciences, bewandelt een andere weg. Die heeft rassen ontwikkeld met resistentie tegen 2-4 D. Maar vanwege toelatingen van buitenlandse afnemers van sojabonen, met name China, is deze technologie nog niet beschikbaar voor de praktijk.Glyfosaat-resistent onkruid in een sojabonenveld. In dit geval Palmer Amerant of Pigweed.Dicamba heeft ook nadelenNu is Dicamba wel een goed middel, het bestrijdt veel onkruiden, maar ook veel cultuurgewassen zijn er uiterst gevoelig voor. Dicamba heeft ook de nare eigenschap dat het zeer vluchtig is. Zelfs tot twee weken na toepassing onder bepaalde weersomstandigheden, kunnen dampen van het middel opstijgen en afdrijven naar naburige gevoelige gewassen en zodoende grote schade aanrichten.Maar ook hier claimt Monsanto de oplossing voor te hebben gevonden: Dicamba met Vapor Grip, een formulering van het middel dat niet of nauwelijks zou verdampen. Op het label worden strenge eisen gesteld aan de toepassing van het middel, zoals druppelgrootte, bufferzones en weersomstandigheden. Als aan alle eisen nauwkeurig wordt voldaan, is het middel absoluut veilig voor gebruik, althans volgens Monsanto.Dé oplossing voor het resistentieprobleem?De technologie is in 2017 voor het eerst toegelaten in Canada en de U.S.A. en is dé oplossing voor het probleem van Roundup-resistente onkruiden. Of toch niet helemaal? Daarover meer in mijn volgende column.