‘Van grasboer naar bomenboer’
Weer een stoppende melkveehouder, de zoveelste. Blijven ze boeren? En vooral, wat gaan ze met de grond doen? Want iedereen weet: de grond van de buurman is maar één keer te koop. En in Nederland blijft de druk op grond hoog, want naast landbouwgrond wordt ook steeds vaker naar de grond gekeken voor woningbouw, als investering, natuurontwikkeling of voor andere overheidsdoelen.
Het stoppen van melkveehouders leidt tot verschuivingen op de grondmarkt, waardoor het landschap, het grondgebruik en de waterkwaliteit ingrijpend veranderen. Foto: Ronald Hissink
Laatst hoorde ik voor het eerst de term ‘kijkgrond’ uit de mond van een agrarische makelaar komen. Dit betekent letterlijk wat je denkt dat het betekent: grond die is aangekocht om even langs te rijden en naar te kijken. Nog een kaper op de kust voor de grond, dus moet je er snel bij zijn als buur.
Helaas grijpen hierdoor de veehouders die overblijven nog wel eens mis als het gaat om grond aankopen. De druk op de grondmarkt drijft de prijs immers behoorlijk omhoog. De afgelopen twaalf jaar is de prijs van de grond bijna verdubbeld, de prijs is zelfs sneller gestegen dan het algemene prijspeil in Nederland. Daarmee kwam de gemiddelde agrarische grondprijs in het eerste kwartaal van dit jaar uit op €91.300 per hectare volgens het Kadaster. En waar schaarste is, blijft de prijs stijgen. Als je de grondprijs doorberekent in het gras en mais dat een koe eet, dan zou je zeggen dat het heel dure eters zijn.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
