Tweede tak niet alleen winstgevend

Eigenlijk lezen we altijd enthousiaste verhalen over de opbrengsten van een tweede tak op het bedrijf. Is dat allemaal wel zo goed?Ik betwijfel het. Ik zie het in mijn omgeving. Boeren, die niet altijd uitblinken in kwaliteit, beginnen met een tweede tak. Natuurlijk, er zijn ook prima voorbeelden. Vooral boerinnen die thuis werk zoeken en starten met zorg, recreatie of kaasmaken. Het is dan minder een tweede tak, maar meer een invulling van de tijd die de boerin over heeft. De opbrengsten van haar harde werken moet je dan afzetten tegen een baan buitenshuis. Tien tegen één dat ze thuis minder verdient en ook minder vrije tijd heeft.

Dan de boer. Als die veel tijd en aandacht besteedt aan de tweede tak, bestaat de kans dat hij steken laat vallen op zijn kerntaak, het bedrijf. Kijk maar eens naar de kostprijzen van de verschillende bedrijven van de boekhoudbureaus. Die liggen ver uit elkaar. Op veel bedrijven valt nog veel te verdienen.

Vaak wordt een tweede tak aangetrokken omdat de eerste niet voldoende opbrengt. Niet altijd verstandig. Een tweede tak zou alleen begonnen moeten worden door boeren die hoog scoren op bedrijfsrendement. Wie onder aan de lijst bungelt, kan beter eerst zorgen voor een beter inkomen op de boerderij. Wellicht wordt daar meer mee verdiend dan met het opstarten van een tweede tak.

Dit alles nog afgezien van de investeringen. Een tweede tak vraagt ook geld. Die kan best eens voorrang krijgen boven nuttige investeringen in het kernbedrijf. Dat levert op den duur verlies op.
Daarom neem ik de bedragen die verdiend worden met een tweede tak, altijd met een korreltje zout. Er staat nooit bij wat met de eerste tak extra verdiend zou kunnen worden, dan wel wat er door de komst van de tweede tak wordt verloren.

Vergaderboer