‘Transformatie in China’

Ook in China begint dierwelzijn en landschapskwaliteit voorzichtig een probleem te worden.Ik ben op pad in China langs universiteiten en zoals elke keer ben ik verbaasd over de supersnelle ontwikkeling. Waar de vorige keren iedereen nog pakken bankbiljetten met zich meesleepte, gaat nu alles digitaal. Iedereen betaalt met de telefoon, en ook alle reserveringen, tickets en toegangskaartjes worden vanaf de mobiele telefoon gescand. Iedereen loopt de hele dag met de telefoon te zwaaien. Geen wonder dat de afgelopen jaren onze oud-papierprijs is ingestort door wegvallende vraag uit China; de papierloze wereld is hier bij vlagen heel dichtbij. Het zal overigens vast niet overal in China zo zijn, maar ik kom deze ronde eigenlijk alleen in stedelijk gebied. Shanghai, Nanjing, Guangzhou (Kanton) en – veel verder in het binnenland – Lanzhou. Ik ben nu op weg naar die laatste stad, met de supersnelle trein rechtstreeks vanaf Kanton. Bijna 2.500 kilometer, met een snelheid van 300 kilometer per uur. Een dictatuur met problemen met mensenrechten blijkt tot heel wat in staat te zijn._{Lees verder onder foto}Boerenfamilies in China hebben het gebruiksrecht op een klein stukje grond waar in een snel ontwikkelende samenleving niet van te leven valt. - Foto: ANPDorpen met mini-landbouwgrondHet is vast ongebruikelijk om deze afstand met de trein te doen, maar ik wil onderweg wel wat zien, en dat lukt met een vliegtuig niet zo goed. We zoeven al een paar uur door heuvelgebied met struiken en bomen. Daartussen in de vlakke stukken liggen dorpen met mini-landbouwgrond. De vraag die steeds weer op tafel komt in gesprekken met collega’s hier is hoe Nederland in staat is geweest tussen 1950 en nu de landbouw te transformeren van keuterboertjes tot top-of-the-bill moderne grote boerderijen. Dat lukt ze hier tot nu toe niet. Boeren in China hebben een plattelandsregistratie. Ze kunnen zich niet in stedelijk gebied vestigenBoerenfamilies in China hebben het gebruiksrecht op een klein stukje grond waar in een snel ontwikkelende samenleving niet van te leven valt. Daarom werkt iedereen erbij, en werken de sterke gezinsleden vaak ver weg in de steden. De boerenbedoening wordt dan gerund door bejaarden en achtergebleven vrouwen. Ophouden en verhuizen is echter geen optie; het gebruiksrecht op de grond kan niet worden verkocht, en los daarvan, boeren hebben een plattelandsregistratie. Ze kunnen zich niet in stedelijk gebied vestigen.Ruilverkaveling en financieringMijn verhaal is steeds dat dat bij ons heel anders ging. Grond kon worden verkocht aan de buurman en er kon verhuisd worden naar steden waar meer verdiend kon worden. De vergrote boerderijen die overbleven konden mechaniseren, en via ruilverkaveling en financiering van Rabobank zijn we gekomen waar we nu zijn. Een landbouw die modern en intensief is, waarin boeren een fatsoenlijk inkomen verdienen. Ook al heeft onze landbouw grote problemen met de stedelijke invloed – dierwelzijn, stikstof – de Chinezen zouden in deze fase graag met ons ruilen. Hoewel, hoewel, in Kanton snapten de collega’s onze problemen heel goed. Ook daar ontstaan de eerste actiegroepen vóór landschap en dierwelzijn.