Rapporten

Even terugkomen op vorige week. Ik schreef over de dictatoriale dreiging van de Rabo om voornamelijk duurzaam gebouwde stallen te financieren. Dat kan ook anders, bewijst men in Groningen.Daar zijn de provincie, LTO en Natuur en Milieu het eens geworden over de uitbreiding van melkveehouderijbedrijven. Het bouwblok mag groeien van maximaal 2 hectare naar 4 hectare. Maar daar moet de uitbreidende boer wel wat voor doen.Er is een verdienmodel opgesteld. De bouwende boer kan punten behalen met de volgende thema's: diergezondheid, welzijn, inrichting landschap, architectuur gebouwen, aanzicht erf, natuurbeheer energie en weidegang. Dat zijn de belangrijkste. Een eindrapport met een gemiddelde van 7,5 geeft de boer ruimte voor uitbreiding.Een goed plan, een variant op de plannen in Brabant. Vooral omdat de overheid de eisen stelt. Die heeft verantwoordelijkheid voor het landschap en wat daar gebeurt. In opdracht van de maatschappij, die nu eenmaal eisen stelt aan wat de boer doet. De democratisch gekozen vertegenwoordiging van de burgers heeft daarom ook het recht om te zorgen dat aan die eisen wordt voldaan.Voor de boer is er de eigen keus. Hij kan voldoen aan de eisen van de maatschappij en krijgt de ruimte. Doet hij dat niet, dan moet hij leven met zijn eigen beperkingen wat ruimte betreft. (En misschien ook zijn maatschappelijk inzicht).Waarom de provincie wel en de Rabo niet, zult u zich afvragen. Welnu, de provincie heeft een dienende maatschappelijke functie en de Rabo een financiële. Elke schoenmaker kan zich het beste bij zijn eigen leest houden. En wat de Rabo betreft met name omdat ze moeite hebben om de eigen schoen goed op de leest te houden.

Utrecht - Rabobank en ING zijn onaangenaam verrast over een in hun ogen suggestieve rapportage van onderzoeksbureau Profundo en dierenwelzijnsorganisatie Wakker Dier over investeringen van de banken in buitenlandse vee- en vleesbedrijven.Het onderzoek stelt dat de Nederlandse banken tot de grootste investeerders horen in buitenlandse veehouderijsystemen, waarbij ze de eisen voor dierenwelzijn niet voldoende in acht zouden nemen.Rabobank  zegt dat het rapport 'slechts vage zinspelingen bevat op onvolkomenheden in de praktijk. Van de suggestieve conclusies die worden getrokken neemt Rabobank afstand'.ING zegt in een reactie dat het belangrijkste bezwaar van Wakker Dier de omvang van de bedrijven lijkt te zijn. "ING heeft geen principieel bezwaar tegen grote veehouderijen. Wij verlangen van onze klanten in de voedselketen dat zij zich houden aan wet- en regelgeving, ook op gebied van huisvesting en dierenwelzijn. En veel van onze klanten, ook in Argentinië, Brazilië, Mexico en Oekraïne produceren volgens de Europese normen."Profundo heeft in opdracht van Wakker Dier een analyse gemaakt van de investeringen die worden gedaan in vee- en vleesverwerkende bedrijven. Daarbij is niet alleen gekeken naar de rol van Nederlandse banken.  Uit de analyse komt naar voren dat met name Amerikaanse banken veel in vee- en vleesverwerkende bedrijven investeren (bijna €20 miljard), met Nederlandse banken als goede tweede (bijna €6 miljard).Profundo spitst zich in het rapport toe op drie van de 153 bedrijven waarin de banken hebben geïnvesteerd en baseert de conclusies daar ook voor het grootste deel op.In het rapport wordt gesteld dat de investeringen gaan naar omvangrijke bedrijven met veel dieren op één locatie, waarbij wordt aangenomen dat daarbij sprake is van dieronvriendelijke systemen. Rabobank zegt internationale klanten te wijzen op aspecten van dierenwelzijn. "Dit betekent onder meer een degelijk stalsysteem, voldoende toegang tot voer en water, ongemak en pijn voor dier voorkomen en verwondingen minimaliseren, een preventief gezondheidsprogramma en nodeloos lang of ver vervoer voorkomen."De bank vindt dat omvang van het bedrijf  niet zegt over dierenwelzijn, voedselveiligheid, voedselkwaliteit of duurzame productie.  Grote bedrijven, die meerdere functies verenigen, scoren volgens de bank vaak juist beter als het gaat om de 'footprint' en duurzaamheid.CDA-Kamerlid Jaco Geurts zegt in een reactie dat het hem zorgen baart dat het kennelijk zo veel aantrekkelijker is om in de buitenlandse veehouderij te investeren. Geurts stelt 'dat het jonge boeren hier onmogelijk wordt gemaakt om het bedrijf van de ouders over te nemen door een rompslomp aan regels en kleine marges op producten en dat Wakker Dier pas echt gelukkig lijkt te zijn als de boeren in Nederland geen brood meer kunnen verdienen'.

Londen – Bijna de helft van alle gevallen van voedselvergiftiging in Groot-Brittannië worden veroorzaakt door campylobacter van kip of ander pluimveevlees. De Britse autoriteiten eisen daarom dat er meer wordt gedaan om dat probleem onder controle te krijgen.Volgens een rapport van de Food Standard Authority komen er naar schatting jaarlijks zo'n half miljoen gevallen van voedselvergiftiging voor. Daarvan worden er 280.000 veroorzaakt door campylobacter, waarvan weer 244.000 afkomstig zijn van kip of kalkoen. Professor Sarah O'Brien, die het onderzoek bij de FSA leidde: ''Het is dus volkomen terecht dat we campylobacter de hoogste prioriteit geven. Het is het grootste probleem op het gebied van voedselveiligheid en er moet dan ook meer worden gedaan om het aan te pakken.'' De Britse voedselveiligheidsdienst heeft inmiddels een nieuw actieplan voor de strijd tegen campylobacter opgesteld waarin de pluimveehouderij en vleesindustrie een doorslaggevende rol spelen.

Je kunt van veel dingen ziek worden. Drinken, roken, te veel eten, sporten, allemaal risico's. Er is al heel veel onderzoek gedaan, maar er is nog niet vastgesteld dat je van veehouderijen ziek kunt worden, behalve van geiten.Toch is dat elke keer weer een discussie, ook in rechtszaken tegen veehouderijen. Veel mensen hebben gezondheidsklachten. Een GGD-rapport noemt dat 'zelfgerapporteerde gezondheidseffecten en beleving'. In de Wet dieraantallen en gezondheid, die nu in voorbereiding is, wordt een juridische basis gegeven aan dit onderbuikgevoel.Het voorzorgbeginsel lijkt een belangrijke rol te gaan spelen: ook al is er wetenschappelijke onzekerheid, dat hoeft niet te leiden tot het achterwege laten van maatregelen. En dus komen er 'veedichte gebieden' en worden per veehouderijlocatie maximale dieraantallen vastgesteld. Ik heb daar wel moeite mee: er zijn geen gezondheidseffecten, maar we nemen toch wel drastische maatregelen. En hoe ver moet dat dan gaan met dat voorzorgsbeginsel? Als je zaken die volgens onderzoek geen risico opleveren aanpakt, dan moet je dat zeker doen met zaken waarvan wel vaststaat dat zij risico's opleveren. En dan weet ik er nog wel een paar: autorijden, naar voetballen kijken, bergbeklimmen, werken, patat met frikandellen eten, popfestivals bezoeken. Dat zijn natuurlijk allemaal wel leuke dingen, dus worden de risico's misschien gemakkelijker geaccepteerd. Wat heeft het tenslotte voor zin om heel oud te worden zonder al die genoegens?Zelf pas ik het voorzorgsbeginsel dan ook uiterst selectief toe: alleen als het om sporten gaat. Het is bekend dat je daarvan allerlei blessures kunt krijgen, dus daar waag ik mij maar niet aan. Maar varkens of kippen in de buurt, die zijn niet leuk, daar beleven we als omgeving geen plezier aan. Die moeten weg. Het zou tenslotte toch wel heel lullig zijn als uiteindelijk in je advertentie kwam te staan: hij woonde dertig jaar in een veedicht gebied. Een ongelijke strijd die niet te winnen was.

Lelystad – Het succesvolle beleid bij de terugdringing van de resistentie tegen antibiotica is geen reden nu op de lauweren te rusten. Dat zegt hoogleraar Dik Mevius van de Faculteit Diergeneeskunde in Utrecht en onderzoeker bij Centraal Veterinair Instituut. Mevius is medeauteur van de jaarlijkse Maran-rapportage waarin de ontwikkelingen over het antibioticagebruik en de resistentie worden gerapporteerd. De Maran-rapportage wordt donderdag 26 juni gepresenteerd.Eerder dit jaar meldde Mevius al dat een dalende trend is ingezet bij de gevonden resistentie in vleeshennen, vleesvarkens, vleeskalveren en melkvee. Volgens hem het rechtstreekse gevolg van de succesvolle aanpak om het gebruik terug te dringen. Het gebruik van antibiotica in de veehouderij is in zeven jaar tijd meer dan gehalveerd. En dat is volgens Mevius niet gebeurd door maatregelen van de overheid, maar doordat private partijen zelf het beleid hebben geïmplementeerd en omdat er een onafhankelijke  toezichthouder is – de Diergeneesmiddelenautoriteit SDa – die de partijen scherp houdt. "Sneller dan verwacht is er een daling in resistentie te zien", zegt Mevius.Mevius zegt dat bij de terugdringing van antibioticaresistentie niet alleen gekeken moet worden naar het Nederlandse medicijngebruik in de volksgezondheid en de veterinaire sectoren. Ook de milieubelasting met resistentie door bemesting, gebruik van antibiotica als plaagbestrijder in de sierteelt en het gebruik van antibiotica in de veehouderij in het buitenland moeten in beeld zijn.Mevius laat geen gelegenheid onbenut om te vertellen over de succesvolle aanpak in Nederland. "Iedereen kijkt naar ons. We hebben hier echt iets op de kaart gezet." Deze week spreekt hij op een pluimveecongres in Noorwegen, later deze maand gaat hij naar het Verenigd Koninkrijk om uit te leggen hoe de Nederlandse veehouderij er in is geslaagd het antibioticagebruik te verminderen en daarmee ook de resistentie terug te dringen.Het is een succesverhaal, zegt hij, maar daarmee is de taak nog lang niet volbracht. Hij verwacht ook niet dat de resistentie echt uit te bannen is. "We hebben zeventig jaar resistentie opgebouwd, die blijft aanwezig."

Lelystad - Resistentie tegen zogenoemde derde generatie cefasporines en fluoroquinolonen in met name pluimvee vermindert, maar is nog niet weg.Dat blijkt uit de Maran-rapportage over antibiotica die donderdag is gepubliceerd. Derde-generatie cefasporines en fluoroquinolonen zijn voor de mens belangrijke antibiotica.Dat er sprake is van een belangrijke vermindering van de resistentie in de meeste diersoorten is het gevolg van verminderd gebruik van cefalosporines in voedselproducerende dieren.In slachtvarkens worden nog hoge resistentiewaarden gevonden voor verschillende antibiotica. De afname van de resistentie die vorig jaar al werd geconstateerd heeft zich min of meer gestabiliseerd.Bij de vleeskalverhouderij is de resistentie in blankvleeskalveren duidelijk hoger dan in rosekalveren. In de melkveehouderij is de gemeten resistentie veel lager dan in andere diersoorten. De aanwezigheid van ESBL-producerende bacteriën in pluimvee is sterk afgenomen. Ook in varkens en vleeskalveren komen ESBL-producerende bacteriën voor. Ook in die sectoren is een lichte afname vastgesteld.