Geiten

De Raad van State heeft een bezwaar tegen de uitbreiding van een geitenhouderij in het Brabantse Herpen afgewezen.

We hebben een aantal weken geleden een nieuw bokje gekocht. Afgelopen week zijn we hem gaan halen, op een rijafstand van bijna zeven uur.

Schippers kwam deze week bij ons aan de deur. Eigenlijk gebeurt het niet eens zo vaak dat een verkoper van een bedrijf zomaar langs komt om te proberen handel binnen te halen.

Niet horen, niet zien en zwijgen: een rampzalig concept bij de dierziektenbestrijding.

Het weer zit dit jaar niet mee bij het hooien van de luzerne. We hebben de eerste snee maar ingekuild. Dat pakte goed uit. De tweede snee gaat eveneens niet probleemloos.

Bij de overschakeling van varkens op geiten dachten we niet aan het stroomverbruik. Na flink wat storingen is die nu weer in orde.

Onkruiden? Die moet je niet bestrijden maar plukke leerde ik in Afghanistan. Zo heb je groenten, veevoer en als het helemaal niet anders wil uiteindelijk zelfs een verkoopbaar product.

Afstanden zijn maar betrekkelijk. Hier vinden ze acht uur vliegen nog ‘dichtbij’ als het gaat om een geitenbedrijf weer op de rails te zetten.

Het aflammeren is gestart, nu komt dus het melken van de geiten op gang. Dan kom je van alles tegen wat je niet verwacht. De eerste dingen in de bedrijfsvoering hebben we al aangepast.

Na lang wachten werpen de eerste geiten. Tijd voor noodmaatregelen, want de melkstal is nog niet af. Een andere onaangename verrassing is dat de lammeren van een vleesras zijn.