Samenwerken aan belangenbehartiging

Belangenbehartiging vanuit de agrarische sector kenmerkt zich door een enorme versplintering aan organisaties. Allen prediken het eigen gelijk en stellen het beste met hun leden voor te hebben.Elke organisatie heeft haar eigen bestuur en werkorganisatie, hetgeen forse kosten met zich meebrengt. Deze weinig efficiënte werkwijze moet wel betaald worden door ons agrarisch ondernemers. Belangrijker is echter dat deze versplintering in belangenbehartiging leidt tot een ideale positie voor politici. Zij kunnen de diverse sectoren binnen de landbouw tegen elkaar uitspelen. Een-op-eengesprekken met politici bevestigen vorenstaande. Eenheid naar buitenHet is daarom zaak om als totale primaire sector de krachten te bundelen, ook met de toeleverende en verwerkende industrie. Het bedrijfsleven, vakbonden en overheid werken samen in de Sociaal Economische Raad (SER). Vertegenwoordigers van industrie, MKB en overheid spreken daar met gezag vanuit hun gehele achterban. De landbouwsector wordt vertegenwoordigd door de voorzitter van LTO Nederland. Deze laatste vertegenwoordigt alle deelsectoren binnen de landbouw en telt in z’n totaliteit verreweg de meeste leden.‘Bediscussieer verschillen in inzichten intern en kom daar tot compromissen’Het gezag en invloed vanuit de landbouw zou echter vele malen sterker kunnen zijn indien alle belangenbehartigende organisaties vanuit de landbouw een eenheid zouden vormen. Uiteraard zal er sprake zijn van tegengestelde belangen binnen de totale agrarische kolom, maar bediscussieer de verschillen in inzichten intern en kom daar tot compromissen. Naar buiten dient eenheid uitgestraald te worden.‘Eendracht maakt macht, ook vanuit de landbouw’Steek de koppen bij elkaarDaarom bij deze een oproep aan alle voorzitters van organisaties die beweren de belangen van hun leden te behartigen: steek de koppen bij elkaar, formeer één overkoepelende organisatie die de agrarische sector in z’n totaliteit vertegenwoordigt, natuurlijk met behoud van de eigen technische kenmerken van een deelsector. De tijd is daarvoor nu rijp, LTO heeft de deelsectoren (vakgroepen) meer positie gegeven. De vakgroepen van LTO en de sectorale vakbonden zouden nu de handen ineen dienen te slaan en gezamenlijk deel uit kunnen maken van de koepel LTO Nederland. Daarmee krijgt de landbouw weer positie en aanzien, zowel richting politiek, de overige economische actoren zoals in de SER en zeker ook naar de samenleving. Eendracht maakt immers macht, ook vanuit de landbouw.