‘Pig Paradise in Rwanda (2)’

Levende verkoop van varkens voor export rendeert hier in Rwanda veel beter dan geslacht leveren. We zetten een keten op.Peter houdt nu ongeveer zes jaar varkens. Hij heeft zijn fokmateriaal van Broeder Cyril. Omdat de mais een halve dollar per kilo kost en varkensvlees af bedrijf maar $ 1,25 doet, hoef je niet lang te rekenen dat varkens houden niet uit kan. Hij verkoopt dus levend aan Congolese handelaren. Die slachten de varkens ergens bij de grens en exporteren het dan als vlees. Dat is de slimste manier om een dag transport zonder koeling te doen, levend.Lees de eerste blog over de varkenshouderij in Rwanda.700 gram groei per dagPeters varkens groeien zo’n 700 gram per dag. De zeugen werpen gemiddeld tussen de 10 en 12 biggen. De varkenshouder blijft maar hokken bijbouwen. Oostelijk Congo is geen bodemloze put voor vlees. Door de mijnbouw zijn er mensen met geld. Er leven daar ook veel buitenlanders, waaronder Chinezen. Melanie heeft de varkens KI nu onder de knie, maar er zullen in de toekomst bij tijd en wijle toch nieuwe beren moeten komen. Er zal wat gemeten en gerekend worden.Vers vleesEr zijn hier in Rwanda vier afnemers van het vlees. Er wordt weinig vers varkensvlees gegeten. Het meeste vlees gaat in allerlei verwerkte producten met een Frans-Belgisch tintje. Deze producten worden voor de prijs van vlees verkocht. Dat is veel geld voor producten die vooral uit soja en meel bestaan.
Fokgelten in Rwanda. Foto's: Anton van EngelenDe meeste mesters mengen nog steeds zelf hun voer. Ze vertrouwen de voerindustrie nog niet erg.De mestwetgeving staat in Rwanda nog in de kinderschoenen.Zeug met biggen in een typische stal.Nieuwe fokkerijorganisatie opzettenIn een nieuw project, dat ik heb helpen voorbereiden, gaan we proberen een simpele fokkerijorganisatie op te zetten, samen met het bedrijf van Melanie dat als ‘topfokbedrijf’ gaan fungeren met geïmporteerde geteste beren. Verder komen er een aantal stamboekbedrijven die F1-zeugen en slachtbig-vaderdieren gaan produceren. Daaronder komt dan weer een laag vermeerderaars, die slachtbiggen gaan leveren aan ‘outgrowers’. Deze mesters (v/m) gaan de biggen voeren op basis van een krediet voor stal en financiering van biggen en voer. Dat doen ze dan op basis van een contract met een afnemer van de varkens. Werken aan efficiencyVeel oudere Nederlandse varkensmesters zullen dat systeem wel herkennen. Op deze manier hopen we de sector wat efficiënter te maken door betere genetica en beter voer. Hopelijk blijven die Chinezen nog even in Congo, mocht de maisprijs niet drastisch naar beneden gaan. Ik heb weinig hoop, gezien de droogte in het land dit jaar.