‘Parlementariër is geen belangenbehartiger’

Mede door de versnippering van de politiek lijken de verkiezingen op een soort braderie.Kooplui overschreeuwen elkaar om klanten te lokken. Ze paaien vooral mensen door te doen of ze speciaal voor hen knokken. De opkomst van de vele one issue-bewegingen versterkt dat. Voor elke club een eigen partij, die zich puur toelegt op de belangen van de eigen achterban: ouderen, minderheden, milieu, dieren. Vage beloftesDit gaat vaak gepaard met halve waarheden en een creatieve voorstelling van feiten. Denk aan de stelling van de PvdD dat je voor het milieu beter kunt vliegen dan vlees eten. Maar niet alleen Dierenpartij, Denk en 50Plus tappen uit dat vaatje. Ook gevestigde partijen doen graag vage beloftes voor het publiek (‘doelgroep‘) waar ze die campagnedag toevallig aandacht voor hebben. Voorbeeld: veel boeren willen graag dat er weer een ‘eigen’ landbouwministerie komt. Wetend dat hij daarmee sympathie wekt in de sector, deed VVD-lijsttrekker Mark Rutte deze week daarom graag een vage toezegging dat zo’n ministerie er weer komt ‘als dat in het belang van de landbouw is’.Geen rechtstreekse belangenbehartigingAlsof de parlementaire democratie een soort van rechtstreekse belangenbehartiging is. Ze is in ieder geval niet zo bedoeld. Een keer in de vier jaar breng je je stem uit op iemand aan wie je het bestuur van het land toevertrouwt. Dat gaat per definitie over meer dan je specifieke eigenbelang.