Overheid geeft perverse prikkels voor hoge melkproductie per koe
De melkveehouderij dreigt haar uitzonderingspositie in het maatschappelijke debat te verliezen. Door stikstof- en fosfaatregels wordt productieverhoging beloond, met intensivering tot gevolg. Die ontwikkelingen zorgen voor publieke weerstand, zegt Frits van der Schans.
Hoewel nog altijd veel bedrijven aan weidegang doen, neemt de zichtbaarheid van koeien in het landschap af. Foto: Ronald Hissink.
De Nederlandse intensieve veehouderij ligt al tientallen jaren onder een maatschappelijk vergrootglas. Dierziekte-uitbraken rond de eeuwwisseling, waarbij miljoenen dieren werden geruimd, drukten hun stempel op het publieke debat. Discussies over dierenwelzijn deden daar nog een schep bovenop. Begrippen als ‘bio-industrie’, ‘legbatterij’, ‘kistkalveren’ en ‘plofkip’ werden symbolen van een sector die volgens critici te ver van de samenleving was afgedreven. Onder maatschappelijke en politieke druk voerden varkens-, pluimvee- en kalverhouderij vervolgens veranderingen door.
Koe bleef buiten het nieuws
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
