‘Organische mest vooral voor vogels en lieden met landschapspijn’

Gelukkig weer eens een wetenschappelijk geluid tegen de overdreven liefde voor organische mest.Renske Hijbeek promoveerde in Wageningen op de werking van organische meststoffen. Je verwacht dan weer een tirade tégen de vlakke groene grasvelden en vóór de vogels, bloemetjes en bijtjes.Niets daarvan. Ze toont aan dat het effect van organische bemesting vaak wordt overschat. Alleen de aanwezige N, P en K verhoogt de opbrengst van het gras. Maar niet de organische mest zelf. Hijbeek heeft ook een studie gemaakt van bemestingsproeven in verschillende landen, die tientallen jaren duurden. Nergens bleek een vermindering van de grasopbrengst als gevolg van meerjarig kunstmest gebruik. Ze durft de conclusie aan dat de bodemvruchtbaarheid niet lijdt onder het gebruik van kunstmest.Uitputting van de bodemEen tegenvaller voor de tranentrekkende verhalen van burgers, maar ook boeren in de biologische en natuurminnende sector, over uitputting van de bodem. Er is dus weinig verband tussen het gebruik van organische mest en het gebruik van kunstmest. Althans, gezien vanuit het gezichtspunt van de ondernemende boer.Anders ligt het met de lieden met landschapspijn. En de boeren, die de bodemvruchtbaarheid zien als hoeksteen van hun bedrijfsvoering. Die er in slagen melk te produceren, die meer opbrengt. Of bij gespecialiseerde fabrieken, òf door zelf zuivel te maken. Prima, als ze zich er gelukkig bij voelen, de kost mee verdienen en er consumenten zijn, die de meerprijs willen betalen.WeidevogelsNatuurlijk zien ook de weidevogels, zoals de grutto en de kievit, liever een bodemleven dat het gemakkelijker maakt voedsel te vinden. Er zullen zeker meer jonge vogels opgroeien. Voor de burger vormen de bloemen in de wei vermoedelijk een oogstrelend beeld. Niks op tegen.Biodiversiteit is alleen voor het welzijn van de weidevogelsRoofdierenMaar voor de gangbare, ondernemende boer, is het vooral een kostenpost. Vooral als er geen hogere prijs voor de melk tegenover staat. Dan is biodiversiteit alleen voor het welzijn van de weidevogels en het genoegen van de genietende burger.Die vaststelling leidt er toe dat de boer, die doet aan verbetering van de biodiversiteit van de bodem en weidevogelbeheer, daarvoor beter betaald moet worden. Of door een fiks bedrag per hectare – meer dan nu – of door bijvoorbeeld een bedrag per weidevogel, dat kuikens voortbrengt. Met opzet zeg ik voortbrengt, want grootbrengen is wat anders. Zolang er niets wordt gedaan aan de beschermde roofdieren, zoals de vos, kan de boer daar geen verantwoordelijkheid voor dragen.Prestaties die boer levertDat de vervuiler betaalt is een algemeen aanvaard begrip. Dat gaat ook op voor de prestaties die de boer levert. Dus om het leven van vogels en de liefhebbers van bloemen in de natuur aangenamer te maken.Dat doet hij graag, maar dan wel boter bij de vis.Lees ook: ‘Effect organische mest wordt vaak overschat’