‘Opbrengsten pacht wél aantrekkelijk’

Verpachters reageren met onvrede op de nieuwe pachtnormen. Pachtersvoorman Hans Meijer geeft tegengas.Ongehoord en onfatsoenlijk. Dat zijn de kwalificaties waarmee Jan Willemink, de voorzitter pacht van de Nederlandse Vereniging van Rentmeesters (NVR), het resultaat van de berekende pachtnormen 2019 typeert. Dat het voor particuliere verpachters op dit moment in een aantal pachtregio’s niet meer zo leuk is, is te begrijpen. Zeker als, nadat de fiscus de vermogensrendementsheffing heeft geïnd, er een negatief saldo van de pacht overblijft. Maakt dat het systeem dat door pachters en verpachters is ontworpen en waarin de waarde van het onroerend goed, de rentestand, de verdiencapaciteit van de boer en een, te lage, reservering voor investeringen is meegenomen, onfatsoenlijk? Nee, duidelijk niet. Helaas fluctueren de boereninkomens nog meerPachtprijzenbesluitDat de uitkomsten van het pachtprijzenbesluit fluctueren is al jaren een gegeven en wordt door vooral verpachters als een probleem ervaren. Helaas fluctueren de boereninkomens nog meer. Wat deze pachtnormen opnieuw ook laten zien, is dat de landbouw in crisis is. Dalende pachtprijzen zijn een veeg teken. Als hoge pachten samengaan met hoge prijzen voor de producten en goede inkomsten, dan zal de boer minder klagen over de pacht. DenkfoutWaar Willemink zich echt vergist, is als hij de prijs van het productiemiddel grond los wil zien van de prijs van de landbouwproducten, maar wil relateren aan de vrije waarde van landbouwgrond en daarbij een gegarandeerde vergoeding op basis van die vrije waarde lijkt op te eisen. Dit is een vergissing omdat dit voor de verpachter een doodlopende weg zal blijken te zijn. Door naar een maximaal pachtrendement te streven, zal de boer op korte termijn de kosten van de grond drukken. Dat is nadelig voor de waarde en de kwaliteit van het bezit van de verpachter. Aantal boeren daaltOp de langere termijn zal de boer de pacht moeten beëindigen omdat deze niet meer bijdraagt aan de winst van de onderneming. Gaat de verpachter dan een andere pachter zoeken? Grond is niet verplaatsbaar en geschikt voor ieder gebruik. Het is niet voor de hand liggend dat waar de ene boer geld op de pacht moet toeleggen, de ander winst gaat maken. Het aantal boeren neemt bovendien af en de verdiensten niet toe.Veel rendementDit staat nog los van het feit dat het geïnvesteerde vermogen door de verpachter in heel veel gevallen niet die vrije waarde is, maar een heel erg veel lagere waarde. Dit communiceert Willemink niet. Landbouwgrond is een veilige belegging die de afgelopen decennia meer dan 300% in waarde is gestegen, terwijl de prijs van landbouwproducten stabiel laag is gebleven. Kortom, de verpachter, de belegger, krijgt met de pachtprijs een jaarlijks direct rendement en de vermogensaanwas door de forse waardestijgingen maakt de belegging in agrarische grond erg interessant. Andere beleggingen en sparen brengen minder op.Eigenlijk kan alleen maar worden geconstateerd dat landbouwgrond te duur is voor landbouw, dan wel dat het op die grond geproduceerde voedsel veel te goedkoop is.Verpachter is een belegger op de lange termijn en geen speculantRentmeesterDe verpachter heeft de boer nodig en de boer heeft de verpachter nodig om zijn bedrijf te financieren, maar moet wel voldoende verdienen om de pacht te kunnen betalen. De verstandige verpachter heeft zijn blik op de horizon gericht; is een belegger op de lange termijn en geen speculant. Deze verpachter heeft, ook zonder het beleid van minister Schouten, geen aanmoediging nodig om voor lange pacht te gaan en een duurzame relatie met de boer aan te gaan in duurzame verhoudingen zodat verpachter en boer samen rentmeester kunnen zijn van het buitengebied van Nederland.