Onze kroonjuwelen

Heel snel hebben we vorige week nog een vlaggenmast laten komen. Als we nu geen goede reden hebben om de vlag uit te hangen, wanneer dan wel? De betonmolen staat er nog voor de verbouwing van de oude varkensstal en het gat in de voortuin is zo gegraven. Meer dan een kwart kuub beton gaat erin en die ankers komen vast nooit meer de grond uit.Onze drie cowboys vinden het prachtig, zij hebben maandag al lustig geoefend met het hijsen van vlag en wimpel en konden de zonsopgang bijna niet afwachten.Dit is wat een land met een koningshuis voor heeft op een republiek; de grotere saamhorigheid. En dat is niet in een paar woorden te vatten, niet in geld uit te drukken, het 'ons'-gevoel waaraan nogal eens iets ontbreekt. Ieder voor zich en God voor ons allen? Zo gaat het niet werken. Wij ondernemers moeten elkaar het succes toewensen en elkaar versterken. Nederland is óns land met kansen en problemen, zeker in de landbouw. Die kansen moeten we samen grijpen en de antibioticaresistentie en mestproblematiek gezamenlijk aanpakken. Dan worden problemen uitdagingen!Beatrix zei het bij haar afscheid; Willem Alexander heeft al jong van Claus geleerd om open oog te hebben voor ontwikkelingen in de maatschappij en noden in de wereld. Nu, wij hebben mest te veel en in het overgrote deel van de wereld heeft men te weinig. Willem Alexander staat niet naast Bertha 38 in de wei, maar het zou mooi zijn als hij wel naast de agrarisch ondernemer gaat staan. Hij en Máxima zijn onze kroonjuwelen en zij kunnen uitstekende ambassadeurs zijn voor de Nederlandse landbouw.In onze stal lopen veel koeien met de naam Juweeltje. Het zijn onze beste koeien. Dat kan geen toeval zijn. Misschien zijn hun vlaaien over enkele jaren wel de pareltjes van de melkveehouderij, naast het witte goud dat ze produceren. Maar eerst genieten we van een dag met een oranje kleur en een oranje gevoel. Het 'wij'-gevoel, met een nieuwe koning, de zon hoog aan de hemel en het gras dat je hóórt groeien. Reden genoeg om te vlaggen!