Of je paard lust

Daar kwam eindelijk het hoofdgerecht, bestaande uit twee prachtige dieprode biefstukjes. Omdat mijn schoonzus kort geleden 40 was geworden, hebben we dat met een stel vriendinnen in een gezellig restaurant nog even goed gevierd. “Ha, lekker paardenvlees!” riep één van ons iets te grappig.De serveerster kon de humor van de opmerking wel inzien, maar vertelde toch nog even fijntjes dat het om hertenbiefstuk ging. “Zie jij het verschil?” vroegen we elkaar. De discussie over paardenvlees ging nog even verder. Mijn schoonzus, in een kort verleden totaal paardofiel, had laatst per ongeluk paardenrookvlees gekocht in plaats van runderrookvlees. Toen ze daar thuis achter kwam, sloeg de twijfel toe. Opeten of weggooien? Ze besloot het smakelijk op te eten en het was nog goed bevallen ook. Waarom ook niet? De hele Britse bevolking valt over het eten van paardenvlees, maar ik kan er alleen maar voordelen aan ontdekken. Geen gezeur van Wakker Dier of de PvdD omdat het zielige plofpaarden betreft. Geen huilvideo’s over slecht welzijn, geen groeihormonen. Maar het blijft gevoelsmatig lastig. Ik moest mijn schoonzus beloven toen we haar oude paardje (na praten als Brugman) lieten slachten in plaats van euthanaseren, dat hij die laatste gang niet naar het buitenland zou maken. Dat is niet helemaal gelukt, bleek achteraf. Daar was ik ook verbaasd over. Waarom naar België als het in Nederland ook kan? Als je bestudeert waar vlees groeit, geslacht wordt en uiteindelijk terecht komt, gaat er letterlijk een wereld open. Dat moet anders kunnen. Ik wil geen sudderlapje dat een rondreis door Europa heeft gemaakt of zelfs uit Argentinië is overgevlogen. Je gaat bijna terug verlangen naar de huisslachtingen, al leverden die wel erg veel gehakt en maar weinig biefstuk. Maar dan was je wel zeker van de herkomst van je vlees in de diepvries! Hoe duidelijk moet de etikettering zijn? Is de aanduiding ‘hert’ voldoende, of moet vermeld worden dat het om een ree of een edelhert gaat? Als een restaurant ‘biefstuk’ op de kaart heeft staan, gaat iedereen er van uit dat je een stukje koe op je bord krijgt, maar strikt genomen kan dat dus ook van een paard zijn…of van een ezel. Het gros van de consumenten ziet het verschil niet. Vraag ernaar en hoop dat je niet in de maling wordt genomen. Eet smakelijk!