‘Nieuw mestbeleid wekt weinig vertrouwen’

De contouren van het nieuwe mestbeleid voor de toekomst, zoals minister Schouten die deze week heeft geschetst, roepen terecht een storm van kritiek op. Twee jaar vergaderwerk gaat in rook op, lijkt het.De basisgedachte is nog wel goed. Mest moet terug in de grond, liefst die grond waar het voer vandaan kwam. Dat is het hele idee achter de kringvisie die Schouten twee jaar geleden uitbracht. Maar ja, hoe regel je dat?Grondboer of betonboer, er zit niks meer tussenBelangrijkste wijziging die Schouten aan wil brengen is deze: veebedrijven moeten straks kiezen. Of ze worden grondgebonden, of intensief zonder grond. De eerste groep zet alle mest af op eigen land of op dat van een akkerbouwer. De tweede groep voert alle mest af ter verwerking. Grondboer of betonboer, er zit niks meer tussen. Achterliggende wens van de minister: eenvoudiger handhaving en administratie. Maar ze gaat totaal voorbij aan de praktijk. Alsof er geen bedrijven zijn die vee én grond hebben maar niet alle mest zelf kunnen plaatsen.Gelooft Schouten niet in eigen beleid?Het systeem van verplichte mestverwerking dat we nu hebben, voorziet daar wel in. Is dat zo’n mislukking? Die vraag geldt ook voor het antifraudebeleid. Onder leiding van deze zelfde minister ligt er nu bijna een pakket klaar voor invoering om mesttransporten realtime te volgen en digitaal te administreren. Is dat dan voor niks? Het lijkt alsof Schouten niet gelooft in haar eigen beleid. Terecht zijn de mestintermediairs, verenigd in Cumela, uiterst kritisch. Hun nuttige rol wordt gemarginaliseerd. Een stip op de horizon, dat klinkt mooi. Maar misschien is het toch beter stapje voor stapje verder te gaan op de ingeslagen weg, dan veel energie te besteden aan (te) grote en vage vergezichten.