Niet meer met samengeknepen billen naar Brussel

De Europese kaders bepalen vaak de ruimte die lidstaten hebben voor eigen beleid. Maar kan Nederland niet wat vaker een eigenzinnige koers kiezen en dan maar zien waar het schip strandt?De laatste keer dat de discrepantie tussen de Nederlandse wensen en de Europese regelgeving heel manifest werd, was toen staatssecretaris Martijn van Dam van Economische Zaken in Brussel te horen kreeg dat de invoering van het stelsel van fosfaatrechten voor de melkveehouderij niet door de beugel kon, Het was een fikse tegenvaller, waar inmiddels heel wat zwartepieten over heen en weer geschoven zijn.Het ligt altijd aan BrusselWat in die discussie steeds weer boven komt drijven is de opvatting: het ligt aan Brussel. Dat argument komt wel vaker over tafel. Bij de toelating van nieuwe biotechnologische technieken in de veredeling blijkt ‘Brussel’ ook het zand in de raderen te gooien. Althans, zo wordt het gebracht. Maar is dat ook werkelijk zo?Verschuilen achter verouderde regelgevingHet huidige kabinet van PvdA en VVD kan zich geriefelijk achter de verouderde Brusselse regelgeving over genetische modificatie verschuilen, waardoor het verschil van mening in het kabinet niet aan de oppervlakte komt. De VVD is van oudsher minder huiverig voor de toepassing van genetische modificatie dan de Partij van de Arbeid. En nu er nieuwe technieken ontwikkeld zijn die niet meer passen bij de regelgeving die in de vorige eeuw in Brussel is geformuleerd, wil de VVD eigenlijk wel voortgang maken, ook omdat dat in het belang is van de Nederlandse veredelaars. De PvdA is niet zo uitgesproken. En zolang Brussel niet met aangepaste regelgeving komt, zegt het kabinet dat nieuwe technieken, waarbij aan het genetisch materiaal gesleuteld wordt, valt onder de Brusselse regels. Ook al zijn er andere Europese lidstaten die daar, laten we zeggen, creatiever mee om gaan.Meer lef en zelfvertrouwen nodigMisschien is er wel meer lef en zelfvertrouwen nodig. Akkerbouwvoorman Jaap van Wenum zei deze week dat Nederland niet met samengeknepen billen en een leger aan juristen naar Brussel moet gaan, om te zien of iets mag. In zijn ogen gaat de minister van landbouw (liever dat dan een staatssecretaris) met lef en zelfvertrouwen naar Brussel, niet om te vragen of en hoe iets mag, maar om te vertellen hoe wij het gaan doen.Zijn woorden sluiten naadloos aan bij wat Jan Terlouw, de éminence grise van D66, deze week op een verkiezingsbijeenkomst in Zwolle verkondigde. Hij vindt dat de regering zelfbewust de wensen van de bevolking moet realiseren en zich niet alles gelegen moet laten liggen aan verdragen of internationale afspraken. “Mag dat niet? So what?! Verander de verdragen of voer een proces. Voor je uitgeprocedeerd bent is het probleem al opgelost.”