‘Nederland fabeltjesland’

Om verder te komen is nieuw denken nodig. Niet volharden in stramienen die niet werken.Er worden nogal wat oplossingen de wereld in gestuurd om de Nederlandse boer te steunen. Zo vaak wordt gezegd dat de politiek meer aan voedselzekerheid moet doen. Dat we de wereld alleen kunnen voeden met genetisch gemanipuleerde gewassen. Dat we de landbouw en veeteelt verder moeten intensiveren. Dat Nederland de tweede voedselproducent van de wereld is en moet blijven. Klopt dat allemaal?Productieomvang Nederland niet zo grootTen eerste moet die fabel van de tweede plaats (na de Verenigde Staten) de wereld maar eens uit. Nederland kan goed meekomen met de productie, vooral in de glastuinbouw en de intensieve veehouderij. Maar in de totale productieomvang komt Nederland op ongeveer de 29ste plaats. Die tweede plaats hebben we in iets anders. Er wordt zo veel doorverkocht dat Nederland ’s werelds tweede voedselexporteur is. De producenten opjutten om ze de tweede plaats te laten behouden slaat nergens op.GMO-fabelOok die andere fabel moet de wereld uit: alleen met GMO kunnen we de wereld voeden. Onzin. GMO wordt in hoofdzaak gebruikt om glyfosaatresistente gewassen te maken waarmee niet de wereld maar ons vee wordt gevoed.De volgende fabel is dat we vooral de veeteelt moeten intensiveren, omdat alleen zo iedereen vlees kan eten. En dat wil nu eenmaal iedereen, zegt men. Even afgezien van de vraag of dat wel zo gezond is, rijst de vraag: waarom zou Nederland daar in vredesnaam aan mee moeten doen? Hoe intensiever we gaan boeren, hoe meer soja uit Zuid-Amerika, hoe meer mineralen en des te groter het fosfaatprobleem. Duurzamere aanpakHoe zou de landbouw er uit zien als we de problemen echt duurzamer zouden aanpakken in plaats van steeds verder te intensiveren? Als we nu eens minder dieren houden en meer toewerken naar voerproductie dichter bij huis en we de kop niet gek laten praten dat we nummer twee moeten blijven. Nu hoor ik slachterijen, de zuivel- en de veevoerindustrie al protesteren: zulke oplossingen zijn alleen interessant voor niches, we moeten de wereld voeden, we kunnen dat mestoverschot toch ook exporteren (kunnen we misschien ’s werelds eerste in worden!).Oude stramienen werken nietKijk, en daarmee laten ze tegelijk zien dat ze vooral denken in oude stramienen die bewezen hebben niet te werken. Wíllen ze wel een oplossing? Misschien moeten er veel rigoureuzere stappen gezet worden. Het mestdossier kost de staat al genoeg, om maar te zwijgen van de subsidies op mestverwerkers en luchtwassers. Boeren kunnen ook gestimuleerd worden om voer in eigen beheer te verbouwen of uit de eigen omgeving te betrekken, geholpen door een geleidelijk stijgende grondstoffenheffing. Gezien het al tientallen jaren durende mestprobleem moet men zich de vraag stellen of de intensieve veehouderij zoals we die in Nederland nu kennen, hier wel past.