Ministerie: beregen niet met water met blauwalg

Het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat roept telers op gewassen niet te beregenen met water dat verontreinigd is met blauwalg.“Het is belangrijk dat telers voorkomen dat water dat verontreinigd is met blauwalg wordt gebruikt voor de beregening van gewassen. Dit om risico’s voor de volksgezondheid te voorkomen”, aldus het ministerie. Veel soorten blauwalgen maken voor mens en dier giftige stoffen (toxinen) aan. Blauwalg kan huidirritaties, hoofdpijn en oorontsteking veroorzaken. Ook kan het schade veroorzaken aan lever of het zenuwstelsel, als mensen blauwalg binnen krijgen. Adviezen bij beregenenHet ministerie geeft boeren en tuinders adviezen om verontreiniging met blauwalg te voorkomen: Gebruik bij voorkeur stromend water uit kanalen en watergangen in plaats van water dat vooral stil staat. Steek de oppompwaterslang diep in het water en niet in de oppervlaktelaag of in de slootkant. Als het oppervlaktewater groen ziet, kan het niet worden gebruikt om te beregenen. Waar in Nederland geldt een beregeningsverbod? Bekijk het overzichtOndanks de regen van afgelopen dagen neemt het aantal meldingen van blauwalg toe, laat de Unie van Waterschappen weten. Dit komt onder andere door de hoge watertemperatuur. Daling van de watertemperatuur remt de groei van blauwalg. De bacterie gaat pas echt weg als er meer stroming in het oppervlaktewater komt. Verschillende waterschappen experimenteren met methoden tegen blauwalg, zoals de inzet van waterstofperoxide of geluidsgolven. Zo herken je blauwalg“Een beginnende drijflaag van blauwalg is te herkennen aan kolonies groene bolletjes, vlokjes, strootjes of ‘banaantjes’ die in het water zweven. Het water ruikt een beetje naar vis. Een verder gevorderde drijflaag ziet er uit als een verfachtige laag en groene soep op het water. Er hangt een sterke vislucht. Een ontledende drijflaag is te herkennen aan blauw of wit schuim op het water en de geur van rottende planten”, legt het ministerie uit. Bij twijfel is het noodzakelijk het water te bemonsteren op de aanwezigheid van toxines afkomstig van cyanobacteriën. Bij een waarde boven de 1µg/liter is het water niet geschikt voor het beregenen van gewassen.