‘Minister van landbouw? Ik moet er niet aan denken’

Hoe langer de formatie duurt, hoe dichterbij het moment komt dat ministers moeten worden benoemd. Een minister van het kaliber Braks zal er niet komen.VVD, CDA, D66 en ChristenUnie maken vorderingen in hun gesprekken over een regeerakkoord. Maar erg hard gaat het niet. De onderhandelaars hebben twee weken pauze, om even uit de politieke stolp te stappen naar de geborgenheid van de eigen familie of gezin. Daarmee wordt het denken niet stopgezet.Aantallen ministersWaarnemers in Den Haag stellen niet meer de vraag of de vier partijen er uitkomen, maar wanneer. Er gaan zelfs al cijferlijstjes rond over de verdeling van de aantallen ministers: VVD 6, CDA en D66 ieder 4 en ChristenUnie 2. Voor de agrarische achterban is de vraag of er een minister op voedsel en landbouw komt en wie dat dan wordt.‘Een minister voor Voedsel en Landschap is een aanduiding die hier en daar langskomt’.Lijstjes met namenAls een minister verantwoordelijk wordt voor landbouw, dan zal het niet onder die naam zijn. Een minister voor Voedsel en Landschap is een aanduiding die hier en daar langskomt, en dan zou er ook een minister voor klimaat moeten komen. Over de vraag wie daar dan voor in aanmerking komen, wordt nu nog niet gepraat – al hebben de partijen hun lijstjes met kandidaten zo langzamerhand wel klaar. Die lijstjes bevatten de namen van bijvoorbeeld Kamerleden die hopen dat ze aan de beurt zijn, gedeputeerden die een nieuwe stap willen maken, maar ook van ambtenaren of mensen uit het bedrijfsleven, die de stap naar het bestuurswerk willen maken.Lees hier het interview met Cees Veerman: ‘Gratis geld bestaat niet’Janneke Snijder en Cees VeermanTwee voormalige prominenten uit de landbouwpolitiek, oud-minister Cees Veerman (CDA) en burgemeester Janneke Snijder-Hazelfhoff (VVD) reageerden deze week opvallend eensgezind op de vraag of ze beschikbaar zouden zijn voor het ministerschap (op landbouw) mocht er een beroep hen worden gedaan. Beiden antwoordden onafhankelijk van elkaar in dezelfde bewoordingen: “Ik moet er niet aan denken.”Braks bleef populairDe tijd is voorbij dat het ministerschap (op landbouw) als eervol ambt werd gezien, waar je geen nee tegen kon zeggen. In de tijd van de deze week te vroeg overleden Gerrit Braks was dat wel anders. Die was trots op zijn functie, zo trots dat hij zich liet introduceren als de landbouwminister met de meeste ervaring ter wereld. Dat de landbouwminister van een Arabisch land er al veel langer zat, kon hem niet deren: “Dat is geen democratie”, zei Braks.‘Braks kon als minister vijandig gezinde boeren bij wijze van spreken omturnen tot klapvee’. KlapveeToen hij na een decennium om politieke redenen het veld moest ruimen, beschouwde Braks dat als een nederlaag, die hem nog lang dwars heeft gezeten. Braks kon als minister vijandig gezinde boeren bij wijze van spreken omturnen tot klapvee met een toespraak die klonk als een klok. En toen hij het politieke toneel al lang had verlaten en genoot van zijn pensioen, kreeg hij nog steeds langdurige ovaties als hij ergens optrad. Zijn stem had dan aan kracht verloren, het lijf was misschien wat brozer geworden, zijn redenaarskwaliteiten had hij niet verloren.Hadden we nog maar zo’n minister, hoorde je de boeren bijna hardop denken, terwijl ze hun handen blauw klapten.