‘Milieukeur ten onder aan eigen succes?’

Vrijwel alle grote supermarkten hebben het Milieukeurcertificaat omarmd. De stormachtige ontwikkeling van het label blijkt nu ook uit officiële areaalcijfers.In 2017 groeide het oppervlak plantaardige producten met Milieukeurcertificaat met maar liefst 81% naar een totaalareaal van 10.916 hectare. Op zich een hoopgevende ontwikkeling, dat de verduurzaming zo concreet en snel wordt opgepakt door boeren en tuinders. Lees ook: Areaal onder Milieukeur bijna verdubbeldMede door naming and shaming in radiospotjes door Greenpeace grepen de supermarkten snel naar het Milieukeurcertificaat; vrijwel het enige label dat uitgaat van een integrale benadering bij de verduurzaming van voedselproductie. De praktische uitvoerbaarheid van MilieukeurHet Milieukeurmerk omarmen is een makkelijke slag. Een mooi uithangbord voor de supermarkten om aan de consumenten te laten zien dat ze hoge eisen stellen aan voedselveiligheid en milieu. Eisen waaraan uiteindelijk wel de achterban, de telers en boeren onderin de keten, moeten voldoen. En daar zit meteen ook het gevaar van de explosieve groei van het Milieukeur. Wie zit aan het stuur bij Milieukeur en wie bepaalt uiteindelijk de eisen waaraan de leveranciers moeten voldoen?Lees ook: Het is kort dag voor teler richting MilieukeurOnder druk van milieuorganisaties als Greenpeace, die liever vandaag dan morgen voedsel zonder bestrijdingsmiddelen in de schappen willen, kunnen de eisen van het Milieukeurcertificaat onwerkbaar worden voor de telers. En dat kan leiden tot versnippering. Supermarkten gaan bijvoorbeeld weer eigen voorwaarden stellen. Of in het ergste geval wijken telers bij calamiteiten uit naar illegale middelen om toch maar de teelt overeind te houden. Dan ligt gelijk het imago van Milieukeur aan diggelen. Milieukeur moet vooruitstrevend zijn, maar wel praktisch uitvoerbaar blijven.