‘Mestfraude: een beerput of incidenten?’

De politie rapporteert aan de Tweede Kamer dat zij niet in staat is de vele mestsluiproutes te controleren. Wel weet de politie dat frauderen met mest plaatsvindt, omdat sjoemelen met mest relatief eenvoudig is en gemakkelijk onopgemerkt kan blijven.Geholpen door malafide dienstverleners wordt er geknoeid met mestmonsters en fictief mest verplaatst, opgeslagen en uitgereden. Het laatste soms ook op fictieve plaatsingsruimte. En er verdwijnt mest via ingewikkelde netwerken van mestintermediairs, waarin opsporingsdiensten de weg kwijtraken.Vaker controlerenWillens en wetens de mestadministratie niet naar waarheid invullen is fraude. En als de recherche niet in staat is om dat te handhaven en te controleren, is dat inderdaad een probleem. Een oplossing hiervoor vinden is niet eenvoudig. Fraude moeilijker maken door bijvoorbeeld vereenvoudigen van de mestregelgeving en administratie lijkt logisch, maar is wensdenken, gezien de gevoeligheid en complexiteit rondom milieu-eisen. Vaker controleren lijkt realistischer.Lees ook: Provincies: te weinig politie op plattelandMeer politie op plattelandMeer politie naar het platteland is ook waar de provincies deze week voor pleiten in een evaluatierapport over de invoering van de nationale politie. Er moet wat tegen gebeuren, want de goeden lijden onder de kwaden. Meest prangende vraag is hoe groot het mestfraudeprobleem nu eigenlijk is. Laat de overheid eerst hier degelijk onderzoek naar doen. Dan weten we tenminste waar we het over hebben.