Mensen en meningen over ons (8)

Er komen steeds minder bedrijfsopvolgers. Een zoon aan het woord."Ook ik word geen boer. Ik was het eerst wel van plan, maar na de Hogere Landbouwschool heb ik er toch voor gekozen daar van af te zien. Niet vanwege de toekomst. Die zag ik wel zitten. Maar vanwege het leven waar je voor kiest. Ik zie dat thuis. Mijn ouders zijn altijd aan het werk. Een weekje vakantie, en dan is het op. Mijn moeder is nogal geïnteresseerd in culturele dingen. Musea, theater en zo. Daar moet ze altijd alleen of met vriendinnen naar toe. Mijn vader heeft nooit tijd.

En dan dat kleine kringetje waar ze in leven. De keukentafel is hun wereld. Daar komen allemaal mensen, die over de boerderij praten. Praktisch al hun vrienden zijn ook boer. Ook daar altijd weer hetzelfde onderwerp. Ze worden heel eenzijdig in hun denken. Mijn vriendin is blij dat ik geen boer wordt. Ze vindt het belachelijk dat van een vrouw, die met een boer trouwt, verwacht wordt dat die meewerkt. Ze heeft een uitstekende baan en die wil ze ook houden.

We kijken soms wel naar 'boer zoekt vrouw' op de televisie. Het is net alsof ze daar veertig jaar terug in het verleden leven. Vader en moeder nog de baas en de zoon, heel verlegen en duidelijk nog onderdanig. En dat in een decor van een gedateerde keuken met een zeiltje over de tafel en schrootjes op de muur. Mijn vriendin zou dat niet willen en ik ook niet. Ik wil niet altijd werken. Ik wil vakantie houden, deelnemen aan de maatschappij en niet afstompen. Zoals mijn ouders."