Menselijke mest een goudmijn?

We spoelen elke dag grote hoeveelheden meststoffen door het toilet. Dat is zonde. Misschien is er kunstmest van te maken. Mijn eigen ervaringen met mensenmest zijn niet super.Wat een lezenswaardig bericht: urine zwangere vrouwen gebruikt voor kunstmest. Het gaat om een proef . Het bedrijf Schering-Plough gebruikt de urine van zwangere vrouwen om er een speciaal stofje (HCG ) uit te halen dat andere vrouwen kan helpen zwanger te worden. De rest van de urine wordt gewoon geloosd maar eigenlijk is dat zonde. De stikstoffen en fosfaten zijn misschien nog prima bruikbaar als meststof.

Het lijkt me nogal bewerkelijk, het indampen van al die urine, maar wie weet is het een goudmijntje en kan ook de urine van Jan met de Pet straks als grondstof voor kunstmest dienen. Het idee is niet nieuw. In het boekje Setenga Mati, over een kind in een Jappenkamp, wordt bijvoorbeeld beschreven dat gevangenen de bajem- en krokotplanten met eigen poep en urine moesten bemesten. Het scheelde afval en de planten groeiden er goed van.

Mijn eigen ervaringen met menselijke mest zijn niet geweldig. Ooit teeltde ik met passie reuzezonnebloemen. Mijn toenmalige vriendje vond dat die wel wat extra’s konden gebruiken en plaste rondom de steel. De volgende dag hingen de planten slap op de grond. Het is niks meer geworden. Met dat vriendje trouwens ook niet.