‘Latente ruimte? Dan kleiner wonen’

Stel, je bent iemand met een goede baan. Je bent een betrokken inwoner van onze samenleving en je krijgt de kans om invloed te hebben op het beleid in je provincie. Je wordt benaderd om lid te worden van een politieke partij en in hetzelfde gesprek word je ook gevraagd om eventueel Statenlid te worden, mits je partij voldoende stemmen krijgt. Je bent nogal ambitieus en zeker vereerd door de vraagstelling.

Statenlid, je krijgt de kans om mee te denken over de toekomst van je provincie. Trots breng je het goede nieuws over aan je vrouw.  Zij zegt meteen: “Dat ook nog en je bent al haast nooit thuis, en wie kan er weer alle gaten dichtlopen?” Desondanks vindt zij het ook wel stoer om tegen de buitenwereld te zeggen dat haar man in de Staten zit.

Je hebt een gelukkig gezin met vier kinderen. Je hebt een mooie vrijstaande woning in het buitengebied. Als afsluitend argument om deze kans te grijpen, zeg je nog tegen je vrouw: “Drie van de vier kinderen zijn toch al gaan studeren en onze jongste gaat over twee jaar ook uit huis.”