Langzaam groeiende kip geen niche meer

In Nederland is nu al zo’n 40% van het pluimveevlees afkomstig van langzamer groeiende kuikenrassen. Ook buiten Nederland begint de beweging die kant op ‘Schwung’ te krijgen.In Nederland is pluimveevlees afkomstig van langzamer groeiende kippenrassen al een paar jaar geen niche meer te noemen. De Nederlandse retail schakelde vanaf 2014 massaal en volledig om naar pluimveevlees van langzamer groeiende dieren. De deadline voor toen nog de ‘Kip van Morgen’ was 2020, maar werd door de praktijk ingehaald. Zo’n 40% van het in Nederland geproduceerde pluimveevlees is nu afkomstig van langzamer groeiende rassen en dat aandeel is sinds 2017 min of meer gestabiliseerd. Trager groeiende vleeskuikens van het Hubbard-ras. - Foto: Diederik van der LaanSlechts een paar paar jaar geleden kon deze Nederlandse ontwikkeling nog met name op verbaasde blikken in het buitenland rekenen. Ook in andere Europese landen ligt wel vlees van langzamer groeiende kippenrassen in de schappen. In Frankrijk is 24% van de productie langzamer groeiend, in het Verenigd Koninkrijk 11%, maar het is overal een product dat naast de reguliere kip in het schap ligt en in de meeste andere landen (wellicht op Frankrijk na) is het nadrukkelijk een nicheproduct. Grote bedrijven nemen concurrenten in kielzog meeLangzaam is echter een beweging gaande die de langzamer groeiende kip wel eens hard uit zijn niche zou kunnen trekken. In (Noordwest-)Europa is de drijvende kracht hierachter het ‘European Chicken Commitment’, een lijst met 6 criteria van 28 dierenwelzijnsorganisaties waaraan levensmiddelenproducenten zich kunnen committeren. Dat hoeft niet direct: wie zich aansluit, zegt uiterlijk in 2026 van zijn pluimvee(vlees)leveranciers te eisen dat zij aan deze criteria voldoen. Dat betekent onder meer een maximale stalbezetting van 30 kilo per vierkante meter en daglicht in de stallen. Veruit de grootste stap lijkt echter dat alleen gebruik gemaakt mag worden van een geselecteerd lijstje vleeskuikenrassen die volgens de organisaties een beter dierenwelzijn opleveren. Het zijn allemaal langzamer groeiende vleeskuikenrassen ten opzichte van reguliere kuikens. Unilevers merk Knorr was de eerste die het European Chicken Commitment tekende. Inmiddels staan er namen onder van andere grote spelers in de Europese levensmiddelenindustrie: Nestlé, Unilever, Britse retailketens M&S en Waitrose, Franse retailer Monoprix en foodservicebedrijven Sodexo en de Compass Group. Sinds vorige week siert ook fastfoodketen KFC Noord-Europa de lijst. Dergelijke initiatieven hebben een sneeuwbaleffect: hoe meer grote spelers zich aansluiten, hoe groter de druk wordt op hun directe concurrenten om niet achter te blijven. Langzamer groeiende rassen over enkele jaren gemeengoedIn Noord-Amerika heeft die sneeuwbal al meer vaart. Meer dan 100 bedrijven (restaurantketens, foodservicebedrijven, verwerkers en retailers waaronder Whole Foods, Subway en Burger King) hebben zich daar inmiddels aangesloten bij GAP, het Global Animal Partnership. De deadline daar: 2024. Eveneens is een van de meest in het oog springende criteria het gebruikmaken van langzamer groeiende rassen. Met dergelijke grote afnemers die de komende jaren fasegewijs overstappen naar langzamer groeiend lijkt het erop dat dit over enkele jaren ook in de rest van (Noordwest-)Europa en Noord-Amerika geen niche meer valt te noemen.