Koeien verrot schelden

Als je Boer zoekt Vrouw ziet, zou je denken dat boeren onhandige praters zijn. Mis, helemaal mis! Boeren kunnen er juist wat van!De dames die meedoen aan Boer zoekt vrouw weten het nog niet. Nu vinden ze het nog schattig: die verlegen boeren die niet zo goed uit hun woorden kunnen komen. Maar veel boerinnen, vrouwen dus die al jaren hun leven delen met een boer, weten wel beter. Een boer in huis is niet zo spraakzaam, maar een boer in de stál kan er wat van.

Vooral in de melkput is er van enige verlegenheid bij boeren niet veel meer te merken, helemaal in tijden dat het allemaal niet zo lekker loopt. Dan is het boerenlontje toch al wat korter en elk klein tegenslagje komt dan harder aan dan anders. En wat doe je dan? Je wilt niet je echtgenote afsnauwen. Dat heeft ze immers niet verdiend. Waar het in de praktijk op neer komt, is dat de koeien de klos zijn.

Wie kent het niet: vervelende koeien in de melkstal. Meestal zijn het dezelfde die keer op keer het melkstel afschoppen, klieren met het touwtje van de brokken of op onverwachte momenten hun staart optillen. Zulke koeien krijgen heel wat te horen. Dan blijkt dat het boerenvocabulaire onverwacht uitgebreid is. Een boerin mailde me dat haar man echt een grote dierenvriend is. Hij zal er nooit eentje pijn doen, hooguit mept hij af en toe een vlieg dood. Maar in de melkstal scheldt hij zijn koeien verrot. Op luide toon, ook dat nog. Ze kan hem in de keuken horen.

Ik weet dat die boerin niet de enige is. Op boerinnenavondjes hoor je nog wel eens wat. En zelf had ik ooit verkering met een melkveehouder die in de melkstal lang zo romantisch niet was als in huis. Is het erg, dat schelden? Ik weet het niet. Je moet toch je ei kwijt en of de koeien ervan te lijden hebben, betwijfel ik. “Maar het is een slecht voorbeeld voor onze kinderen”, zei een boerin me ooit. En daar zit misschien ook wel iets in.