Koeien kopen voor dierrechten?

“Vannacht droomde ik dat staatssecretaris Dijksma koerechten afkondigde”, zegt Hanna aan de ontbijttafel. “En wel direct met 1 juni als peildatum. Ik werd badend in het zweet wakker”.Dat kan ik me voorstellen. Het zou voor ons een ramp zijn. Wij hebben, toen het quotum duur was, een deel verkocht. Plus een deel van ons vee. Het geld en de tijd hebben we besteed aan de bouw van een nieuwe stal. Dat was vooral een idee van Hans, die vindt dat de Nederlandse boer veel te star is in zijn bedrijfsvoering. In Amerika is alles veel flexibeler. Zijn de melkprijzen hoog, dan wordt er vee aangekocht; zijn ze laag, dan wordt er verkocht. De markt krijgt dan veel meer kans te reageren op het aanbod.“Als er echt koerechten komen hebben we verkeerd gegokt”, sombert Hanna. “Dan hadden we beter quotum kunnen kopen en meer koeien kunnen houden. Dan zou onze start van het quotumvrije tijdperk beter zijn. Als er nu koerechten komen, zijn we de klos”.Ik haal mijn schouders op. De verkoop van quotum, een paar jaar geleden, heeft erg voordelig uitgepakt. We hebben nog wat grond bijgekocht, hebben een overvloed aan ruwvoer en kopen heel weinig krachtvoer aan. In feite gaan de hoge voerkosten ons voorbij. Verder hebben we geen problemen met de mestafzet, terwijl we ook nog eens minimaal kunstmest strooien. Kortom, het gaat prima. En we hebben straks voor weinig geld een nieuwe stal. Hans heeft de leiding bij de bouw en met hulp van wat buitenlandse bouwvakkers gaat het prima.“De besluiteloosheid van de boeren onderling kan ons wel eens dwarszitten”, zegt Hanna zorgelijk. ”Stel dat de meningen over dierrechten en mestverwerking zo verschillend blijven en er komt geen plan. Dan kan de staatssecretaris niet anders dan dierrechten instellen. Ze kiest dan de koers van het behoudende deel van de boeren. Maar heeft ze een andere keus? Moeten wij nu ook koeien kopen vanwege de toekomstige koerechten?”“Dat doen we niet”, beur ik haar op.” Er komen geen koerechten. Het gezond verstand zal zegevieren.”