Kiezen of delen

De wet als ondergrens voor dierenwelzijn en verder vrijheid-blijheid. Dat is zo’n beetje de strekking van de dierenwelzijnsnota waar staatssecretaris Bleker mee gekomen is.Een veehouder moet goed voor zijn dieren zorgen, zich houden aan wettelijke eisen en zijn dieren op een maatschappelijk geaccepteerde manier houden. Wat dat betekent, mogen maatschappelijke organisaties onderling zelf uitmaken van de bewindsman.
Het is begrijpelijk dat Dierenbescherming en de Partij voor de Dieren de nota afkraken. Nederland wil immers ook voorop lopen op dit gebied. Deze nota zal daar niet toe leiden, dat lukt alleen met actief beleid en duidelijke targets, net als bijvoorbeeld bij het antibioticabeleid.
De welzijnsnota ademt een typisch liberale visie op de rol van de overheid. Die rol moet zo klein mogelijk zijn. Een waakvlammetje, meer niet. De Nederlandse regelgever moet niet harder willen lopen dan Europa. Vanuit de business is dit ook een wenselijk standpunt. Het is voor de intensieve veehouderij immers al een hele toer om aan de huidige regels te voldoen – denk aan de voorschriften voor ’2013’ en aan de uitgestelde afschaffing van de legbatterij.
Toch hebben de critici wel degelijk een punt. Als Nederland inderdaad voorop wil lopen op dierenwelzijnsgebied, moet het daar ook naar handelen. Zo niet, en daar lijkt het op, geef dat dan ook maar ruiterlijk toe.