Kies een collega

Woensdag kunnen we stemmen. Ik ben er uit. Ik kies niet een partij, maar een persoon.Want het hangt me de keel uit. Al die landelijke politici, die je nooit ziet, stropen stad en land af. Gooien met modder naar elkaar over de val van het kabinet. Dat is ook het onderwerp waar ze over praten. Van gemeentelijke zaken hebben ze geen bal verstand. Ze kwaken over voortreffelijke plaatselijk lijsttrekkers, waarvan ze de naam die dag voor het eerst hebben gehoord. En toch weten al dat het de juiste persoon op de juiste plaats is. Bah.

Daarom laat ik me deze keer niet leiden door de landelijke partijen. Daar krijg ik in juni nog wel de kans voor. Kan ik er ook nog even over nadenken. Zelfs voor de landelijke verkiezingen aarzel ik nog. Waarom zou ik een Balkenende stemmen, terwijl diens houdbaarheidsdatum reeds lang verstreken is? Waarom Bos, die beter is in het uitgeven dan sparen? Anders was hij nu niet vertrokken, voordat keuzes moeten worden gemaakt over de 35 miljard besparingen. Bovendien won vegetariër Wouter Bos een prijs met een door hem ingezonden vegetarisch recept. Midden in de drukte rond de val van het kabinet. Weet je meteen waar de man zijn belangen en interesses liggen.

Nee, ik stem deze keer niet op een partij, maar op een persoon. Iemand, die me aanspreekt. Die verstand heeft van landbouw en begrip voor boeren. En dat kan dan het beste een boer of boerin zijn. De partij maakt me dan niet uit. Ook niet of hij boven- of onderaan de lijst staat.

Mijn stemadvies voor de gemeenteraadsverkiezingen is dus: Kies een collega.