Kenia veelbelovend voor Nederlands pootgoed

Kenia wil de aardappelteelt stimuleren. Dat trekt Nederlandse veredelingsbedrijven aan.Kenia is een veelbelovende afzetmarkt voor Nederlands pootgoed. De overheid in het Oost-Afrikaanse land wil de aardappelteelt stimuleren. Inmiddels zijn 13 Nederlandse aardappelrassen toegelaten. Maar daar een afzetmarkt opbouwen gaat niet vanzelf. Voor Agrico waren de activiteiten het laatste boekjaar verliesgevend. “Het project in Kenia om de aardappelteelt op een hoger plan te brengen, vergt nog steeds veel aandacht”, schrijft de coöperatie in het jaarverslag 2018/2019.Aardappelareaal Kenia meer dan verdubbeldDe overheid in Kenia is succesvol in het stimuleren van de aardappelteelt. Rond de eeuwwisseling werd iets meer dan 100.000 hectare aardappelen geteeld, volgens gegevens van de wereldvoedselorganisatie FAO. Inmiddels is het areaal meer dan verdubbeld naar ruim 217.000 hectare.Een probleem was echter dat de fytosanitaire overheid het pootgoed zo streng keurde, dat er weinig pootgoed het land binnen kwam. Volgens Agrico is dat probleem opgelost. De productie van pootgoed voor de kleine boeren komt inmiddels goed op gang. In de hoofdstad Nairobi starten kleine chipsfabrieken die goede aardappelen willen.Nederlandse rassen goedgekeurdVolgens de Keniaanse nieuwssite Daily Nation zijn 13 Nederlandse rassen goedgekeurd. Agrico heeft op een bedrijf in Kabarak pootgoed van 4 rassen vermeerderd: Destiny, Manitou, Markies en Rudolph. Op het bedrijf wordt lokale telers gedemonstreerd hoe je het beste aardappelen kunt telen, zegt agronoom Athanasius Kaituyu, werkzaam bij Agrico East Africa, tegen Daily Nation. “De rassen die wij aanbieden zijn uitvoerig getest. We leren de boeren het belang van het gebruik van gecertificeerd pootgoed, vruchtwisseling, grondonderzoek, poten, aanaarden, ziektepreventie en oogsten. Onze rassen geven een opbrengst per hectare die 10% hoger is dan de lokale rassen zoals Shangi en Tigoni.”Lees ook: Export pootaardappelen stroef van start‘Nieuwe rassen beter bestand tegen droogte en ziekten’Kaituyu stelt dat de nieuwe rassen ook beter bestand zijn tegen droogte en ziekten zoals phytophthora. Veel aardappeltelers gebruiken vaak een deel van de oogst weer als pootgoed. Kaituyu raadt ze dat af. “Dat kost ze meer dan 15% van de opbrengst. De opbrengst van lokale rassen kan dan uiteindelijk tot onder de 5 ton per hectare zakken. Met gecertificeerd pootgoed kunnen de telers 40 ton aardappelen per hectare oogsten, tenminste als ze de juiste teeltmaatregelen nemen.”Kaituyu benadrukt het belang van grondmonsters. Telers bemesten nu nog te vaak op gevoel. “Met grondonderzoek en het toepassen van de resultaten daarvan levert al een fikse stijging op van de productie en dus van de inkomsten.”