Kamerwerk eist zware tol van volksvertegenwoordiger

SGP-landbouwwoordvoerder Elbert Dijkgraaf vertrok deze week uit de Tweede Kamer. Hij vindt het Kamerwerk niet te combineren met de aandacht die hij aan zijn gezin wil schenken. Dijkgraafs vertrek laat ook zien hoeveel het Kamerlidmaatschap vergt van een mens.Er zijn Kamerleden op wie amper iets viel aan te merken. Elbert Dijkgraaf is zo iemand. De SGP‘er nam deze week geheel onverwacht afscheid van het parlement. Dijkgraaf had zich begin dit jaar afgemeld wegens oververmoeidheid. Deze week vertelde hij openhartig in een brief aan de voorzitter van de Tweede Kamer wat daar onder lag: spanning op zijn huwelijk. De balans tussen privé en werk klopte niet meer, schreef hij. Hij kiest voor zijn gezin, dat is voor hem belangrijker dan het volk dat hij vertegenwoordigde.Dank voor alle berichten rond mijn afscheid. Doet goed. Blij met zo’n goede opvolger. Dus volgen die @chris_stoffer.— Elbert Dijkgraaf (@elbertdijkgraaf) 12 april 2018Hoewel het hem ten volle toekomt, ziet Dijkgraaf af van wachtgeld.De SGP‘er heeft in landbouwkringen groot aanzien. Een jaar geleden, toen er nog volop campagne werd gevoerd voor de Tweede Kamerverkiezingen, werd Dijkgraaf regelmatig vanuit de agrarische achterban geroemd – ook vanuit niet-SGP-kring.Wat een prachtige brief van @elbertdijkgraaf! En het tekent deze man dat hij géén aanspraak wil maken op de wachtgeldregeling. Chapeau. Maar als iemand het had verdiend, was hij het. Het ga je goed Elbert! De NL land- en tuinbouw gaat je heel erg missen! https://t.co/opzgGeWbgu— Caroline vander Plas (@lientje1967) 10 april 2018Dat Dijkgraaf oog had voor de agrarisch ondernemers ontging ook anderen niet. Kamervoorzitter Khadija Arib noemde bij Dijkgraafs afscheid de boeren expliciet als een groep waarvoor Dijkgraaf opkwam. Dat deed hij met verve. Ondanks de geringe omvang van de SGP-fractie (3 Kamerleden) was Dijkgraaf in debatten over de land- en tuinbouw consequent aanwezig. En wat nog meer opviel: praktisch altijd met een inhoudelijk gedegen en onderbouwde opvatting.Elbert Dijkgraaf (links) en SGP-fractievoorzitter Kees van der Staaij tijdens het afscheid van Dijkgraaf in de Tweede Kamer. - Foto: ANPHoge werkdruk KamerledenVolksvertegenwoordiger zijn is een zwaar bestaan. Kamerleden geven met enige regelmaat blijk van de werkdruk, waarmee ze kampen. Esther Ouwehand, ook landbouwwoordvoerder van een kleine fractie, was in de vorige Kamerperiode enige tijd uit de running mede omdat het Kamerwerk haar te veel werd. Hoewel Dijkgraaf en Ouwehand politiek uit verschillende nesten komen, is hun bevlogenheid, idealisme en werklust wel met elkaar te vergelijken.Luisteren naar collega-Kamerleden, burgers en belangengroepenBevlogenheid, idealisme en werklust zijn eigenschappen die een Kamerlid nodig heeft. Het werk in het parlement bestaat echt niet alleen uit achterover zittend luisteren naar wat een collega te zeggen heeft. Luisteren hoort er bij. Luisteren naar collega‘s, luisteren naar burgers, luisteren naar belangengroepen – dat is nog maar een deel van het Kamerwerk. Daar komen werkbezoeken, spreekbeurten en niet te vergeten stapels leeswerk bij. Wie iets verkeerds zegt, kan rekenen op een honende storm via sociale media – het is vaak niet goed of het deugt nietIn Den Haag wordt heel wat afgeschreven dat Kamerleden tot zich behoren te nemen. Vervolgens wordt van iedere parlementariër – ook de landbouwwoordvoerders – verwacht een afgewogen politiek verankerd oordeel te hebben. Tientallen journalisten staan dagelijks om Kamerleden met microfoons, camera’s en notitieblokken om een quote op te tekenen. Wie iets verkeerds zegt, kan rekenen op een honende storm via sociale media – het is vaak niet goed of het deugt niet. Het Kamerlidmaatschap is geen baan, maar een opdracht en die vergt ten minste 24 uur per dag, voor wie die taak serieus neemt. Dat legt automatisch beslag op het privéleven van de parlementariër en soms een onverantwoord groot beslag. Dat is een niet te onderschatten offer.