Is duurder per definitie beter? (2)

‘Voor minder krijgen we geen goede’ is een veelgehoord excuus bij het aantrekken van bestuurders met een topsalaris. Maar is dat wel waar?Na de hele bankenellende durf ik de stelling te poneren:'‘dure mensen kosten waanzinnig veel'. Of moet de stelling zijn: 'dure mensen zijn niet gemotiveerd om hun werk goed te doen'? Geen van de dure mensen is bereid zijn bonus niet jaarlijks op te nemen, maar hem pas na bijvoorbeeld vijf jaar te incasseren. Is hij dan binnen deze tijd ontslagen of is de langetermijndoelstelling niet gehaald, dan vervalt de bonus geheel of deels. Een dergelijke regeling doet de directeur wel twee keer nadenken over een 'leuk' handeltje, waarvan hij wel de papieren winst op korte termijn ziet, maar waarbij de lange termijn niet duidelijk is. De heren moeten eens uit het gokcircuit stappen en leren denken aan de lange termijn, waarbij niet hun salaris en bonus vooropstaat, maar de duurzaamheid van het bedrijf.Spelen met ledengeld
Deze hartenkreet geldt uiteraard niet alleen voor financiële instellingen, maar ook voor andere bedrijven. En dan niet in het minst voor coöperaties, waar de directie en besturen het ledengeld moeten bewaken. Helaas lijkt het soms op 'spelen' met ledengeld. Ook hier zijn de bestuurders meegezogen in de modegril van 'hoe groter, hoe mooier en hoe beter'. En ook hier zijn er voorbeelden waarbij deze regel tot onnodige verliezen leidt en de leiding de leden tot lijders maakt. Als we blijven denken dat dure mensen goede mensen zijn, hebben we niets geleerd van de crisis en komen we er zeker niet sterker uit dan we er in gegaan zijn.Verlengstuk van familiebedrijf
Goedkoop hoeft in deze niet altijd duurkoop te zijn. De in Nederland nog opererende familiebedrijven doen het zeker niet slechter dan beursgenoteerde ondernemingen, maar zetten wel de tering naar de nering en zijn gericht op langetermijndenken. Dit langetermijndenken moet bij coöperaties ook vooropstaan. Coöperaties zijn geen beursgenoteerde bedrijven, maar verlengstukken van familiebedrijven. Ze hebben daarmee dezelfde doelstelling als de familiebedrijven waaruit ze zijn voortgekomen: overleven en ten dienste staan van de 'familie'. Daar hoort niet altijd uitbreiden in het buitenland bij, waarbij je de afzet van je leden-bedrijven beperkt en waarbij geen enkele zekerheid bestaat dat de familie (leden) er financieel beter van wordt. De familie loopt wel extra risico, wat in veel gevallen dan ook de uitbetalingsprijs voor de boerenleden negatief heeft beïnvloed.Weer stonden in dit geval dure directeuren aan het roer, die ook dit debacle weer wisten toe te schrijven aan niet te voorziene oorzaken van buiten af. Wel stond deze actie goed op hun cv, om hun prijs op te drijven op de arbeidsmarkt. Meestal zitten ze al niet meer op hun stoel en blijven hun opvolgers achter met de kater. Zij zelf zijn na het avontuur snel vertrokken naar het volgende, waar ze ten koste van geldschieters hun rijkgevulde beurs verder volproppen.Consistent beleidvoeren
Voor mij zijn bonussen voor goed gedrag bespreekbaar, maar ze moeten pas te verzilveren zijn als aantoonbaar sprake is van consistent beleid. Hiermee voorkom je job hoppen van medewerkers door alle geledingen in het bedrijf en raken medewerkers meer betrokken bij hun bedrijf. Dit komt de duurzaamheidvan de onderneming ten goede en garandeert de investeerder voor langere tijd een aantrekkelijk rendement, weliswaar ontdaan van hoge toppen, maar ook van diepe dalen.Managers moeten zich bewust zijn van het feit dat niet de huizenmarkt de schuld is van de crisis, maar hun handelen en winstbejag zonder de gevolgen te kunnen of willen overzien. Boerenland voor vele honderden procenten meer dan de oorspronkelijke waarde verkopen als bouwgrond maakt huizen stinkend duur en daarmee onbetaalbaar. De gevolgen zijn bekend: te veel aflossingsvrije hypotheek maakt geld uitlenen nagenoeg onmogelijk, de bouw ligt plat en grondeigenaren (gemeenten) staan op het randje van bankroet.Eerst opruimen, dan opbouwen
Wie betaalt al deze ellende? De burger, belasting betaler en kiezer. Helaas moet ik concluderen dat het niet uitmaakt of er nu een links, rechts of midden-kabinet zit, allemaal moeten ze de puinhopen van deze incompetente directeuren en beleidsmakers opruimen voor dit land aan een duurzame samenleving kan bouwen. Het is te hopen dat de dames en heren regenten hun geloofsidealen even buiten de Kamer houden en gezamenlijk door deze zure appel heen bijten. Hoe langer ze touwtrekken over hoe het moet en wie wat moet betalen, hoe hoger de rekening en hoe langer het duurt voor we uit de crisis zijn.IntegerIedereen praat over schuld in deze kwesties, maar niemand komt in actie om puin te ruimen. Het is volkomen onbelangrijk wie de schuld heeft, het is hooguit van belang te weten waar of wat er mis ging en waar actie nodig is. Gebleken is dat de eventuele veroorzakers van deze puinhoop niets geleerd hebben. Ze hebben niet in de spiegel gekeken om hun eigen functioneren te onderzoeken en wassen hun handen in onschuld. De regenten in Den Haag laten het wetsontwerp over terugvorderen van ten onrechte verkregen bonussen in de lade van de Eerste Kamer liggen. Zouden ze daar misschien met meerdere petten zitten, een regentenpet en een bonusvangerpet, en weten ze niet welke de belangrijkste is? Dat zou geen punt mogen zijn, hun eed aan het staatshoofd betekent dat landsbelang gaat voor eigenbelang, ook als dat tegenstrijdig is. Die integriteit is een eigenschap die je van regenten en managers mag verwachten, zo niet eisen. Wens je niet integer te zijn, wees dan zo netjes om bij je sollicitatie te zegen: uw bedrijfskas is bij mij in verkeerde handen, mijn privékas gaat namelijk voor.