Intensief beter dan biologisch

“Dat is klare taal”, zegt Hanna tevreden als ze leest dat hoogleraar duurzaamheid, Louise Fresco, zich zorgen maakt over het beeld van de intensieve Landbouw. “Die is duurzamer dan de biologische landbouw”, beweert ze stellig.Dat is andere koek dan die we als regel krijgen. Daar wordt biologisch de hemel in geprezen. Die is pas duurzaam. Wij moeten ons als gangbare boeren schamen. We verpesten milieu, bouwen veel te grote stallen, kortom, we doen niets goed.“Je zou er een minderwaardigheidscomplex van krijgen”, meent Hanna.”Daarom is het goed dat mevrouw Fresco een ander geluid laat horen. Beter dan dat we het zelf doen. We kunnen wel roepen dat onze bedrijven steeds duurzamer worden, maar de burger gelooft het niet.”Mevrouw Fresco voert sterke argumenten aan. Biologische productie doet een veel grotere aanslag op het milieu. We hebben op aarde zes keer zoveel grond nodig als we iedereen op biologische wijze willen voeden. Dat betekent dat er nog heel wat bossen moeten sneuvelen om voldoende landbouwgrond te krijgen. Willen de biologische milieuridders dat? Het lijkt me sterk.“De fabel dat biologisch beter is moet de wereld uit”, zegt mevrouw Fresco. Hanna is het daar helemaal mee eens: “Men vergeet in de discussie over duurzaamheid en grotere stallen dat dit beter is voor mens en dier. Er wordt veel zorgvuldiger omgegaan met kunstmest, gewasbeschermingsmiddelen en ook antibiotica. We moeten nog een aantal stappen zetten, maar we komen steeds dichter bij duurzaamheid. Daar moeten we de nadruk op leggen in de maatschappelijke discussie. We hebben gelijk. Het is toch van de gekke dat we dat beeld niet kunnen overbrengen in de maatschappij”.“Misschien moeten we in de leer bij Wakker Dier”, opper ik. “Die slaagt er met weinig middelen in het beeld van de plofkip bij een ieder op tafel te krijgen. Met als gevolg dat supermarkten overstag gaan en voor diervriendelijk vlees meer willen betalen.”“We moeten een nieuwe slogan”, zegt Hanna beslist. Maar ze zegt er niet bij welke.