Inkuilen in 1939: drijfnat en enorm zuur
Wat met zuurkool kon, moest met gras ook kunnen, was de gedachte.
Al in de jaren ’30 van de vorige eeuw werd geëxperimenteerd met het ensileren van gras. Men vond destijds dat de minste verliezen op gebied van voederwaarde optraden als er tijdens het vullen van de silo drie procent suiker werd toegevoegd en als het gras in zijn eigen sap kwam te staan. - Foto: Misset
Op deze foto uit 1939 is een ronde silo te zien met daarin kuilgras. Een strokap moet de inslag van regen verhinderen. Door middel van een luik in de kap is het proces daarbinnen te volgen.Het moet geen pretje zijn geweest daar je neus boven te hangen. Inkuilen gebeurde destijds natter dan nat. Het gras werd zo vers, en dus zo nat mogelijk in de silo gebracht, liefst eentje waarvan de bodem dicht was. Door het eigen gewicht werd sap uit de cellen gedrukt. Met achtte het juist goed als de hele boel min of meer verdronk in het eigen sap.
Minder ammoniak
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
