‘Ik wil haar voor geen miljoen kwijt’

Johan

“Ze had al verkering, een ouwe knoester van een vent, dat weet ik nog. Wij hadden een klik. Geen idee wat ik toen leuk aan haar vond. Nu weet ik het wel. Iemand die zo je kinderen opvoedt, zo achter je bedrijf staat. Ik nam de boerderij over van mijn ouders waarvan iedereen zei: ‘Dat moet je nooit doen.’ Als je dan een vrouw naast je hebt die voor 150 procent achter je staat, dat ‘ken’ je niet kopen.

Ik blijft nooit lang boos. Zij wel, maar dat ontkent ze natuurlijk

Je groeit naar elkaar toe en ik wil haar voor geen miljoen kwijt. Ik erger me ook wel eens aan haar, maar dat is altijd maar even. Ik blijf niet lang boos. Zij wel, maar dat ontkent ze natuurlijk.

---

Ik kom uit een gezin van negen kinderen. Mijn ouders deden alles voor ons en we mochten allemaal leren. Maar het bedrijf zat daardoor onder een zware schuld. Toen ik het in 1996 overnam, was het zo goed als failliet.

Als ik ’s ochtends een gans wil schieten, dan doe ik dat

Conny werkte bij de bank waarmee wij zaken deden. Daarom kwam er een andere boekhouder om het nieuwe bedrijfsplan te bespreken. Die had één advies: ‘Maak dat je wegkomt, want je neemt een zinkend schip over.’ Maar als ik zie waar we nu staan, dat hebben we echt samen gedaan. Ik ben wel eens driftig, maar ik zorg er wel voor dat de kinderen altijd terugkomen op het erf. Al is het maar omdat ze hier van alles hebben liggen. Dan kun je het goedmaken.

Een kleinkind verliezen kan ik vanuit het geloof niet begrijpen

Ik kom meer van het erf dan Conny. Ik kan niks weggooien en verzamel van alles, dat is een verbeterpuntje. Conny doet het huishouden en de kinderen, maar opvoeden doe je samen. We zijn drie jaar geleden een kleinkind verloren. Onze vier jongens dragen dat rugzakje en delen dat verdriet met elkaar.Het was ontzettend pijnlijk en nog steeds. Ik ben Nederlands Hervormd, maar een kleinkind verliezen kan ik vanuit het geloof niet begrijpen. Als ik hier zit en de jongens komen langs met de kleinkinderen, dan ben ik het gelukkigst. En soms gaan we een dagje naar zee, het goedkoopste en mooiste uitje. Vroeger ook, dan vingen we kwallen en na afloop aten we een patatje met frikandel. Dan hadden de jongens de dag van hun leven. En ja, als dat kleine meisje er nog maar bij zou kunnen zijn."