‘Iedere week wel een keer afscheid nemen’

Nu de kelders leeg zijn, start de sloop. Het heeft veel moeite gekost om alles zover te krijgen dat RVO groen licht gaf voor deze sloop.De NVWA kwam eerst controleren of de dieren weg waren en of de kelders wel leeg zijn. Natuurlijk was er in sommige kelders grondwater of regenwater gelopen. Ook dat moest eerst afgevoerd zijn voordat we met het slopen konden starten. Op eigen grond mag momenteel niet uitgereden worden, dus moest deze ‘mest’ in opslag. Dat was best een behoorlijke en onverwachte kostenpost. Ik ben daarom blij dat we nu in deze periode niet aan het leeg draaien zijn, dat zou nogal een groot verschil in opbrengst betekend hebben. Ik snap het zelf ook niet, maar de weken vliegen voorbijVerband met bevolkingsdichtheid?Helaas zijn de varkensprijzen weer erg slecht. Onbegrijpelijk hoe snel de opbrengst in elkaar kan klappen. Voor de prijs van een big kan je de auto nu niet meer voltanken, terwijl we dat afgelopen lente bijna twee keer konden van een big. Allemaal mede-effecten van die rotziekte. Corona heeft de wereld in zijn greep. Personeel zit ziek thuis, grenzen worden voor export gesloten. Ook de Afrikaanse varkenspest werkt niet mee. En dan is er nog de vogelgriep. Miljoenen ganzen te veel en er komt een ziekte. In Nederland zijn ook zeker tienduizend wilde zwijnen te veel en er breekt geheid eens een ziekte uit. Als er te veel konijnen op een hoop leven krijgen ze Myxomatose. Paarden met het rhinovirus, vossen met hondsdolheid. Veel te veel mensen op een hoopje. Zou er dan toch een verband zijn met bevolkingsdichtheid en het oplaaien van corona? Misschien ben ik raar aan het denken, maar toch. Sommige relaties zijn echte vrienden gewordenAfscheid nemen doen we elke week wel een keer sinds we gestopt zijn. Ik ben keer op keer verbaasd hoeveel mensen je toch regelmatig bedrijfsmatig tegenkwam. Dat afscheid nemen is niet leuk. Tenminste, zeker niet altijd. Natuurlijk zitten er ook relaties tussen waar we nu mooi vanaf zijn. Maar sommige zijn echte vrienden geworden, die blijven we nu vast wel vaker zien. Eindelijk tijd voor dat soort dingen. Mijn laatste columnEn ja dit is mijn laatste column. Ik heb ze altijd met veel plezier geschreven. Als ik eraan begon, had ik vaak geen idee waarover het zou gaan. Maar blijkbaar zat er dan al een verhaal in mijn hoofd en was het een uur later alweer af. Iedereen bedankt voor de reacties. Of ze nu positief of negatief waren, dat maakt niet uit. Blijkbaar was er dan wel wat aangeroerd. En eerlijk is eerlijk; zonder de redactie was het nooit gelukt want het moet taaltechnisch wel kloppen natuurlijk. Iemand vroeg deze week aan mij hoe ik de week nu doorkom. “Jij hebt altijd zeven dagen in de week lopen rennen, en dan nu niks meer doen?” Ik snap het zelf ook niet, maar de weken vliegen voorbij. Dus over mij geen zorgen. Ik wens alle boeren veel succes, want ook wij hebben jullie drie keer per dag nodig. Ik neem er een borrel op, want de laatste is klaar. Salut!