Het Landbouwakkoord: hoe het misging met de onderhandelingen

Als de overheid je 1euro aan de voordeur geeft, dan komen ze langs de achterdeur er 2 euro ophalen.

Met een politiek van nu zit er gewoon geen toekomst meer in voor veel boeren . Maar dat geld ook voor de middenstand en voor bepaalde industrie . Ze stapelen wet op wet en regel op regel . Het een vloekt met het andere . Het wordt zo gek dat in de toekomst er organisaties bezwaar gaan maken tegen het slopen van stallen want daar komt ook stikstof vrij . Alles wordt duurder en door wet en regels schaars . Wat tot gevolg heeft dat gewoon verdienende jeugd hun toekomst ook moeilijk gemaakt wordt . Als je al een woning kunt huren is duur en kopen is al bijna onmogelijk . Zoals Armer al aangeeft begint met eits en de gaat er af of komt er iets bij . Altijd ten nadele van bedrijven of burgers . Boeren en bedrijven willen best investeren dit heeft het verleden getoond en zal ook altijd zo blijven als er verdiend kan worden . Maar niet in gebakken lucht . We gaan in Nederland het punt benaderen dat mensen in opstand gaan komen . Nu kunnen bedrijven nog wat loonsverhoging geven maar als dat niet meer kan dan zullen prijzen niet meer omhoog kunnen . Belasting gaan al omhoog .alle andere kosten gaan omhoog . Als de boeren dan door maatregelen hogere kostprijs hebben zullen zij dit ook in hun opbrengst prijs terug moeten zien . Maar het zijn de afnemers die de prijs bepalen . En zij knikken nu wel ja bij accoord . Maar zij kopen als straks elders goedkoper is wel daar hun producten in . Liefst spelen zij daar ook partijen uit . Dus vertrouwen zal ook ergens vast gelegd moeten worden .

Toen braks met de mestwet kwam in 1986 mochten wij 350 kg fosfaat per ha per jaar uitketsen. Veel boeren hadden niet eens zoveel mest en vonden die wet dan ook wel ok. Daarna knijp je ze uit en kom je op een veel lager getal. Dat had de politiek ook met de gve- norm moeten doen. Leg de beginnende lat op bv 7, dan had lto wel akkoord gegaan. Kun je die 7 daarna wel naar 2 brengen. Hadden de boeren niet meer terug gekund.