Foto: Hans Banus
De rekening van kostenstijgingen komt altijd op het bord van de boer terecht.
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
Snel delen
Reageer op artikelen en deel je mening met anderen.
Er zijn veel producenten ( buiten de landbouw) die alles vastleggen voordat ze gaan produceren. Als varkensboer kun je vooraf je voerprijzen, mestafzet en de verkoopprijzen vastleggen. Je kunt ook gewoon beginnen en maar zien wat je marge wordt. Bij dat laatste heb je naast kwartjes ook stuivers maar ook verlies dubbeltjes.
We hebben in Nederland een situatie gecreëerd waar bij we ongeveer een zelfvoorzieningsgraad halen van 270%. Dit zorgt voor concurrentie tussen boeren op de voeder, mest, biggen, vleesvarkens en vleesmarkt etc. De ketenpartners verdienen aan deze concurrentie en hebben daar zelfs hun hele verdienmodel op gebaseerd en schuiven daarbij ook nog eens hun eigen faalkosten door naar de boer. Verder hebben we het nadeel dat het voor Nederland hoge productievolume op de Europese en wereldmarkt een zeer klein aandeel heeft, en dat is nu precies de plek waar de prijs gemaakt wordt. De boer heeft dus wel de lasten maar niet de lusten van het productievolume en de aanverwante bedrijven/de periferie/ de ketenpartners hebben wel de lusten maar niet de lasten van het productievolume in Nederland. De verdienmodellen in de agrarische sector zijn polariserend.
'@Coopmans, u slaat de spijker op zijn kop, en dan hebben we het nog niet over de afgunst onder elkaar.