‘Halvering veestapel nog niet eens zo’n gek idee’

Het is een rare tijd en de laatste weken wordt het er niet echt beter op. Door het coronavirus zijn er geen bijeenkomsten en vergaderingen meer en lange tijd durfde bijna niemand het bedrijf te bezoeken. Ik merk wel dat het gewone leven weer langzaam en voorzichtig op gang komt.De discussie over de landbouw ging wel gewoon door tijdens corona. Ik word daar niet vrolijk van. Zo ook de toekomstvisie van de dierenbescherming op de landbouw in 2050, het Deltaplan Veehouderij. Ik heb dat plan gelezen en het lijkt allemaal mooi wat ze willen, maar het is niet erg realistisch. Ik schat in dat 30% van de varkenshouders aan het plan van de dierenbescherming kan voldoen. Ambitieus vitaliseringsplanNu heeft Coviva, Coalitie vitale varkenshouderij, een programma geschreven waarin vijf ambities worden beschreven om te komen tot een vitale en toekomstbestendige varkenshouderij. Ik vraag me af hoeveel boeren dit plan kennen, laat staan gelezen hebben. Er staan heel mooie plannen in en de ambities zijn groot. Zo moet routinematig staarten couperen vanaf 2030 overbodig zijn. Dat klinkt mooi, maar hoeveel procent van de bedrijven gaat dit lukken? Zo zijn er heel veel voorbeelden te noemen. Ik zou zeggen: lees het plan eens door!Lees ook de uitslag van de enquête die Boerderij in 2019 hield over het vitaliseringsplan van CovivaSaneringsregeling is druppel op gloeiende plaatOok een artikel in de Boerderij triggerde mij. Het ging over de zwakke schakels in de varkenssector. De punten die daar benoemd worden, zijn niet voor iedereen te pareren. De NGO’s zullen ons blijven lastigvallen en ondernemerschap wordt steeds belangrijker. Daarom moeten we zelf de regie nemen en zorgen dat de bedrijven die om een of andere reden niet mee kunnen of willen, de kans krijgen om op een goede manier te stoppen. Waarschijnlijk gaat zo’n 10 tot 15% van de varkens onder de saneringsregeling van de overheid vallen. Dat is maar een druppel op een gloeiende plaat. Eigenlijk is halvering van de veestapel, dan bedoel ik ook de koeien en de kippen, nog niet eens zo’n slecht idee. Dat biedt immers kansen: verlaging van de mestkosten, betere marktpositie en we kunnen het gebruiken om onze maatschappelijke positie te versterken. Met zo’n halvering maken we de ngo’s mede verantwoordelijk voor de sanering en dus voor het succes van de toekomstige veehouderij.Als we niks veranderen, gaat de maatschappelijke druk alleen maar groeienAls ik dit zo opschrijf zet mij dit wel aan het denken. Wij doen ons best om voor iedereen gezond, betaalbaar en veilig voedsel te produceren. Hoe kan het dan dat men ons toch weg wil hebben en liever huizen bouwt en gebieden terugbrengt in de oude staat, als natuurgebied? Als we niks veranderen, gaat de maatschappelijke druk alleen maar groeien en moeten we continu overal tegen blijven vechten. Varkenshouderij beter organiserenDat kan alleen veranderen als wij ons beter gaan organiseren. Alleen als wij een sterke gemeenschappelijke visie hebben die breed wordt ondersteund, bestaat de kans dat er iets verandert. Je ziet dat de kalversector goed georganiseerd is en daar hoor je dan ook weinig over in de media. Nu is dat natuurlijk nog geen garantie voor succes.Aan geld geen gebrek, enkel aan creatieve geesten.